بیوگرافی Jay-z

جی-زی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

جی-زی Jay-Z
جی-زی در حال اجرای زنده در آوریل ۲۰۱۰
اطلاعات هنرمند
نام اصلی	شان کوری کارتر
تولد	۴ دسامبر ۱۹۶۹(۱۹۶۹-12-0۴) ‏(۴۱ سال)
اصل/ملیت	بدفورد استایوسنت، بروکلین، ایالات متحده آمریکا
سبک‌ها	هیپ هاپ
فعالیت(ها)	رپر، کارفرمای اقتصادی، یکی از مالکان نیوجرزی نتز
مدت فعالیت	۱۹۹۸–تاکنون
ناشر(ها)	راک نیشن
نقش‌های مرتبط	ممفیس بلیک، نوتوریوس بی.آی.جی، بیگ ددی کین، بیگ جاز، بیانسه، ریانا، کانیه وست، آر کلی، امینم، لینکین پارک
وب‌گاه	Jay-Z.com

شان کوری کارتر (به انگلیسی: Shawn Corey Carter) (متولد ۴ دسامبر ۱۹۶۹)^[۱]، مشهور به جی-زی (به انگلیسی: Jay-Z) رپر و تاجر آمریکایی میباشد. او با درآمدی بیش از ۱۵۰ میلیون دلار^[۲] در سال ۲۰۰۹ یکی از موفق‌ترین خواننده هیپ‌هاپ در سراسر آمریکا از نظر مالی میباشد.^[۳] تاکنون ۴۰ میلیون حلقه از سی‌دی‌های او در سراسر جهان فروخته شده^[۴] و ۱۰ جایزه گرمی را همراه با بسیاری جوایز دیگر از آن خود نموده است.^[۵]

جی-زی یکی از مالکان و سهم‌داران کلوپ ورزش ۴۰/۴۰ و باشگاه بسکتبال نیوجرزی نتز و همچنین سازنده کمپانی لباس روکاورز میباشد. او مدیر اجرایی کمپانی موسیقی دف جم رکوردینگز بود،^[۶] و در حال حاضر یکی از سه سازنده کمپانی موسیقی «راک-ا-فلا» و رییس کمپانی «راک نیشن» میباشد. به عنوان یک هنرمند، او رکورد بیشترین آلبوم‌های شماره ۱ را در بیلبورد ۲۰۰ دارا میباشد.^[۷] او همچنین دارای چهار شماره ۱ در بیلبورد هات ۱۰۰ میباشد، که یکی از آنها به عنوان هنرمند اصلی و سه آهنگ دیگر همراه با ماریا کری، بیانسه و آلیشا کیز میباشد.

همراه با موفقیت مالی و موسیقی عالی‌اش، جی-زی به خاطر کارهای نزاع‌گونه همراه با دیگر رپرها همانند جنگ موسیقی جی-زی و ناس شناخته میشود.^[۸] او در ۳ آوریل ۲۰۰۸ همراه با خواننده آر اند بی، بیانسه ازدواج کرد.^[۹] جی-زی در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹ به عنوان ۱۰مین بهترین خواننده از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ از طرف مجله بیلبورد انتخاب شد. (۵مین خواننده مرد تک برتر و ۴مین رپر برتر بعد از امینم، نلی و فیفتی سنت).^[۱۰]

محتویات

• ۱ سالهای اولیه
• ۲ آلبوم‌ها
  • ۲.۱ آلبوم‌های استودیویی
• ۳ برابرهای انگلیسی
• ۴ منابع

سالهای اولیه

جی-زی (بالا) همراه با یکی از دوستان (چپ) در ترنتون، نیوجرسی، در سال ۱۹۸۸

شاون کوری کارتر به صورت اصلی از مارسی هاوسینگ^{[انگلیسی ۱]}، پروژه خانه‌سازی در بدفورد از بروکلین، نیویورک میباشد.^[۱۱] جی-زی توسط پدرش رها شده بود و در سن ۱۲ سالگی به شانه برادرش به خاطر دزدیدن جواهراتش شلیک کرده بود.^[۱۲][۱۳] جی-زی در دبیرستان «الی ویتنی» در بروکلین همره با رپر ای‌زی همکلاسی بود. بعد از آن در مدرسه تکنیکی و کاری جرج واشینگتون شرکت نمود که همراه با رپرهایی چون «نوتوریوس بی‌آی‌جی» و «بوستا رایمز» هم‌مدرسه‌ای شد. او همچنین در دبیرستان مرکزی ترنتون مشغول به تحصیل بود که فارغ التحصیل نشد.^[۱۴] در یکی آهنگ‌هایش او به این نکته اشاره کرد که به فروش کوکایین مشغول بوده.^[۱۳]

مطابق به مادرش، گلوریا کارتر، جی-زی در کودکی برادران و خواهرانش را شب با صدای طبل از میز آشپزخانه بیدار میکرد تا اینکه او برایش یک بوم‌باکس در روز تولدش خرید که علاقه‌اش به موسیقی را نشان بدهد. او در کودکی سبک آزاد را با نوشتن متن آهنگ‌ها و تقلید از خوانندگان بزرگ موسیقی در همان زمان شروع کرد.^[۱۵] در همسایگی‌اش، او به عنوان «جازی» شناخته میشد، نامی که او به آرامی آنرا در حرفه موسیقی‌اش گسترش داد و به جی-زی تغییر داد.^[۱۱]

جی-زی در چندین جنگ رپ در مقابل رپرهایی چون «ال‌ال کول جی» در اوایل دهه ۹۰ شرکت کرده و برنده شده بود که نقشه‌ای برای شروع کارهای آینده‌اش شده بود.^[۱۶] او در سال ۱۹۹۴ اولین بار به مورد توجه عموم قرار گرفت که در آلبوم «بیگ ددی کین» ظاهر شد و در همین زمان به «بیگ ددیز هایپ من»^[۱۷] یا کمک‌یار بیگ ددی معروف شد، اگرچه او توضیح داد که به طور رسمی کمک‌یار او نبوده است و او فقط به صورت کمی در استیج ظاهر میشد.^[۱۸][۱۹] اولین رپ رسمی او با نام "نمیتوانم با آن بیایم" (به انگلیسی: I Can't Get With That) بود که بعدها موزیک ویدیویی برای آن ساخته شد.^[۲۰][۲۱]

بیوگرافی Britney Spears

 

بریتنی اسپیرز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد 

بریتنی اسپیرز Britney Spears
بریتنی اسپیرز در حال اجرا در تور سیرک در آپریل 2009
اطلاعات هنرمند
نام اصلی	بریتنی جین اسپیرز
تولد	۲ دسامبر ۱۹۸۱ (سن:۲۹ سال) مک کام, می سی سی پی
اصل/ملیت	آمریکایی
سبک‌ها	پاپ، دنس پاپ
فعالیت(ها)	خواننده، رقاص، ترانه سرا بازیگر و نویسنده و طراح لباس و کارگردان
نوع(های) صوت	آلتو
مدت فعالیت	۱۹۹۳ تا کنون
ناشر(ها)	سونی، جامبا، جیو
وب‌گاه	BritneySpears.Com Britney.Com

بریتنی جین اسپیرز(به انگلیسی: Britney Jean Spears) (متولد ۲ دسامبر ۱۹۸۱) خواننده، رقاص، ترانه سرا، بازیگر و نویسنده آمریکایی است. او در مک کام, می سی سی پی به دنیا آمد و در کنوود, لوئیزیانا بزرگ شد. اسپیرز به اجرا علاقه مند بود و در کودکی در برنامه های تلوزیونی بازی کرده است. بریتنی نخستین آلبوم خود «عزیزم یک بار دیگر» را در سال ۱۹۹۹ عرضه کرد، که او را به سمت شهرت سوق داد. آهنگ «عزیزم یک بار دیگر» در بیلبورد رتبه اول را کسب کرد. او دومین آلبوم استدیویی خودش را به نام «اوه!… من دوباره انجامش دادم» در سال ۲۰۰۰ با موفقیت روانه بازار کرد. آلبوم اول و دوم او جایگاه او را به عنوان یک الگو تثبیت کرد و رکورد های بسیاری به نام او ثبت شد. در سال ۲۰۰۱ با آلبوم سوم خود به نام بریتنی و اجرای نقش اول در فیلم «چهار راه»^{[پ ۱]} حوزه فعالیت خود را گسترش داد. و در پی آن در سال ۲۰۰۳ آلبوم چهارم او با نام «در منطقه» آهنگهای همچون «من در برابر موسیقی»^{[پ ۲]} و «سمی» و «هر زمان»^{[پ ۳]} منتشر شد. بعد از انتشار دو آلبوم بسیار موفق و به شهرت رسیدن او، زندگی شخصی و مشکلات بریتنی مورد توجه رسانه ها قرار گرفت. در سال ۲۰۰۷ آلبوم پنچم او به نام «خاموشی»^{[پ ۴]} منتشر شد که به استقبال نسبتا کمی مواجه شد، با این وجود آهنگهای مثل «بیشتر بده»^{[پ ۵]} و «قطعه ای از من»^{[پ ۶]} موفق بودند. در سال 2008 به خاطر بیماری افسردگی-شیدایی در بیمارستان بستری شد و پس از وقفه ای در زندگی حرفه ای او، وی در اواخر سال 2008 و همزمان با سالروز تولدش آلبوم ششم خود را به نام سیرک منتشر کرد. تک آهنگ او به نام «مرد چشم ناپاک»^{[پ ۷]} آهنگ شماره یک شد. در سال 2009 او «مجموعه تک نفره»^{[پ ۸]} را روانه بازار کرد که تک آهنگ آن به نام "3" آهنگ شماره یک کانادا و آمریکا شد.

او طبق آمار «گروه زامبا»^{[پ ۹]} بیش از 100 میلیون نسخه در جهان فروش داشت.^[۱] موسسه RIAA رتبه هشتم پرفروش‌ترین هنرمند زن تاریخ موسیقی آمریکا را به او داد؛ ۳۲ میلیون آلبوم در آمریکا به فروش رساند.^[۲] موفقیت او به عنوان خواننده به او اجازه فعالیت در سایر زمینه‌های هنری را داد. او درسینما و تلوزیون بازیگری کرده، دو جلد کتاب نوشته، همچنین او قرارداد چندین محصول دیگر از قبیل خط تولید عطر خودش(عطر بریتنی)و همچنین در سال 2009 و2010 خط تولید لباس با طراحی خودش را با کمپانی «کندیز»^{[پ ۱۰]} امضا کرده است. اسپیرز توسط Billboard در لیست هنرمندان دهه ی 2000 نفر هشتم شد. در ژوئن 2010 مجله ی Forbes در لیست 100 سلبریتی تاثیرگذار در جهان بریتنی اسپیرز را در رتبه ی ششم قرار داد.[۱]

محتویات

• ۱ دوران کودکی و کشف استعداد
• ۲ کار های موسیقی
  • ۲.۱ ۱۹۹۸–۲۰۰۰: عزیزم یک بار دیگر و اوه!...من دوباره انجامش دادم
  • ۲.۲ ۲۰۰۱–۲۰۰۳: بریتنی و در منطقه
  • ۲.۳ ۲۰۰۴–۲۰۰۷: خاموشی
  • ۲.۴ ۲۰۰۸–۲۰۱۰: سيرک
  • ۲.۵ ۲۰۱۱–اکنون: زن افسونگر
• ۳ ازدواج
• ۴ میراث
• ۵ جوایز
• ۶ آلبوم شناسی
  • ۶.۱ آلبوم‌های استودیویی
  • ۶.۲ آلبوم‌های تلفیقی
• ۷ دی وی دی‌ها
• ۸ فیلم‌شناسی
• ۹ جستارهای وابسته
• ۱۰ وب‌گاه‌های رسمی
• ۱۱ معادل‌های انگلیسی
• ۱۲ منبع
• ۱۳ پیوند به بیرون

دوران کودکی و کشف استعداد

بریتنی در حال اجرای کنسرات(1999)

بریتنی اسپیرز در مک کام^{[پ ۱۱]}, می سی سی پی به دنیا آمد و در کنت وود (Kentwood), لوئیزیانا و در موسسه مذهبی «باپتیست جنوبی»^{[پ ۱۲]} بزرگ شد. او دومین فرزند خانواده است والدینش «لین ارنه»^{[پ ۱۳]} نویسنده، و«جیمی پارنل اسپیرز»^{[پ ۱۴]} پیمانکار ساختمان هستند.^[۳] برادر بریتنی «برایان»^{[پ ۱۵]} به عنوان مدیر اقنصادی خانواده فعالیت می‌کند و خواهرش «جیمی لین»^{[پ ۱۶]} بازیگر و خواننده است.

بریتنی یک ژیمناستکار تعلیم دیده بود، تا سن ۹ سالگی در کلاس‌های ژیمناستیک و مسابقات نیز شرکت می‌کرد. ^[۴][۵] او در گروه کر کلیسای محلی باپتیست به آوازخوانی و رقص مشغول شد. در سن ۸ سالگی، درکانال «دیزنی»^{[پ ۱۷]} برای سریال «کلوپ جدید میکی موس»^{[پ ۱۸]} تست صدا داد. اگرچه در آن زمان او خیلی جوان تشخیص داده شد که به سریال بپیوند ولی تهیه کننده او را به نماینده شهر نیو یورک معرفی کرد. بریتنی سپس سه تابستان را در شهر نیو یورک در مدرسه هنری «دانشکده حرفه ای نمایشی هنر»^{[پ ۱۹]} گذراند. در سال ۱۹۹۲ او در یک شو تلوزیونی محبوب به نام «جستجوی ستاره»^{[پ ۲۰]} شرکت کرد. او دراولین دور رقابت‌ها در این شو تلوزیونی را برنده شد ولی نهایتا باخت. در سن ۱۱ سالگی بریتنی به کانال «دیزنی» برای شرکت در «کلوپ جدید میکی موس» بازگشت. او در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ در این برنامه درخشید در حالی که او فقط ۱۳ سال داشت. وقتی که برنامه تمام شد، بریتنی به کنوود برگشت و به مدت یکسال تحصیلات متوسطه را ادامه داد.

در سال ۱۹۹۷ بریتنی به یک گروه پاپ دخترانه به نام «اینوسنس»^{[پ ۲۱]} پیوست. بعددر همان سال، او دموی یک آهنگ تک خوانی را توسط کمپانی «جایو رکوردز»^{[پ ۲۲]} ضبط کرد. سپس او تور کنسرت در آمریکا برگذار کرد که اسپانسر آن «مجله آمریکایی نوجوانان»^{[پ ۲۳]} بود و سرانجام او یک هنرمند آزاد برای گروه'N Sync و بک‌استریت بویز شد.

 کار های موسیقی

 ۱۹۹۸–۲۰۰۰: عزیزم یک بار دیگر و اوه!...من دوباره انجامش دادم

پس از اولین کنسرتی که برای گروه N Sync انجام داد.بریتنی اولین آلبوم مستقل خودش رو با نام «عزیزم یک بار دیگر»^{[پ ۲۴]} در ژانویه سال ۱۹۹۹ منتشر کرد.این آلبوم مقام اول رو در بیلبورد ۲۰۰ بدست آورد.این آلبوم در سراسر جهان نزدیک به 26 میلیون نسخه به فروش رفت که این بزرگترین فروش یک آلبوم جدید توسط یک خواننده نوجوان تلقی میشد. [۲]پس از مدتی بریتنی همراه با شرکت جایو رکوردز اولین موزیک ویدیو را که همنام با اولین آلبومش بود به نمایش در آورد.این آهنگ در اولین روز انتشار نزدیک ۵۰۰ هزار نسخه از آن کپی و به فروش رسید و مقام اول را در بیلبورد ۱۰۰ بدست آورد. این آهنگ در تمامی چارت ها( آمریکا، کاناد، اروپا و استرالیا) توانست مقام اول را کسب کند. آهنگ عزیزم یک بار دیگر توانست در کل جهان 9 میلیون نسخه فروش کند و در ایالات متحده پرفروش ترین آهنگ سال شود.[۳]این آهنگ اولین جایزه گرمی رو به عنوان بهترین اجرای خواننده پاپ زن به بریتنی داد^[۶].در ۲۸ ژوئن بریتنی توری در آمریکای شمالی با نام «عزیزم یک بار دیگر» اجرا کرد.^[۷] «اوه!...من دوباره انجامش دادم»^{[پ ۲۵]} دومین آلبوم استدیویی بود که بریتنی در ماه می در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد.این آلبوم مقام اول رو در جدول آمریکا بدست آورد و تنها در آمریکا نزدیک یک میلیون نسخه از آن به فروش رفت و در سراسر جهان نزدیک به بیست میلیون نسخه از آن کپی شد.^[۸] راب شفیلد یکی از مسئولین مجله رولینگ استون در مورد این آلبوم میگوید:نکته جالبی در مورد این آلبوم این هست که بریتنی خودش رو به شکل جالبی نشان داد که میتونه حتی در زمینه راک اند رول هم آهنگ هایی اجرا کنه."^[۹] این آلبوم در کشور هایی مثل استرالیا, نیوزلند, انگلیس و بیشتر کشور های اروپایی در صدر قرار داشت.پس از مدتی بریتنی اسپیرز توری را با نام «اوه!...من دوباره انجامش دادم» رو در سراسر جهان اجرا کرد که چیزی بالغ بر چهل میلیون دلار از این تور بدست آورد.^[۱۰]

[ویرایش] ۲۰۰۱–۲۰۰۳: بریتنی و در منطقه

نوشتار اصلی: در منطقه (آلبوم)

تندیسی از بریتنی اسپیرز در حال اجرای کنسرت در موزه مادام توسو لندن.

در فوریه ۲۰۰۱ قراردادی به ارزش هفت میلیون دلار با شرکت پپسی امضا کرد و پس از آن کتابی را به همراه مادرش با نام «هدیه مادر»^{[پ ۲۶]} منتشر کرد.^[۱۱] پس از مدتی سومین آلبوم اسپیرز که همنام با نام کوچک خودش بود روانه ی بازار شد.آلبوم «بریتنی» مقام اول را در بیلبورد ۲۰۰ بدست آورد و در بین پنج آلبوم برتر در کشور های استرالیا و آمریکا و کشور های اروپای میانه شد و بیش از دوازده میلیون نسخه از این آلبوم در سراسر جهان به فروش رسید.^[۱۲] این آلبوم دو جایزه گرمی - بهترین آلبوم پاپ و بهترین خواننده زن در سبک پاپ - را برای اسپیرز به ارمغان آورد.^[۱۳] مجله هفتگی اینترتیمنت^{[پ ۲۷]} در سال ۲۰۰۸ این آلبوم را جز ۱۰۰ آلبوم برتر در طی ۲۵ سال اخیر دانست.^[۱۴] اولین آهنگی که از این آلبوم منتشر شد با نام «من یک بنده هستم برای تو»^{[پ ۲۸]} بود که از محبوبترین آهنگ ها در سراسر جهان شد همچنین اسپیرز این آهنگ را در مراسم ام تی وی سال ۲۰۰۱ اجرا کرد.^[۱۵]

در سال ۲۰۰۳ بریتنی اسپیرز در مراسم ام تی وی آهنگ «مانند یک باکره»^{[پ ۲۹]} را به همراهی کریستینا آگیلرا اجرا کرد و در وسط این اجرا مدونا نیز اضافه شد و در وسط اجرا بریتنی و مدونا همدیگر را بوسیدند.که این حرکت واکنش هایی را نیز به همراه داشت.^[۱۶]

در نوامبر ۲۰۰۳ اسپیرز چهارمین آلبوم استدیویی خودش با نام «در منطقه»^{[پ ۳۰]} را روانه بازار کرد.این آلبوم نزدیک شش هزار کپی در سراسر آمریکا شد و در بین ده آلبوم برتر قرار گرفت.این آلبوم در جدول کشور هایی مانند بلژیک, سوئد و دانمارک نیز پیوست و در لیست بهترین آلبوم های این کشور ها نیز قرار گرفت.بیش از ده میلیون نسخه از این آلبوم در سراسر جهان به فروش گذاشته شد.بریتنی در این آلبوم برای آهنگ «سمی»^{[پ ۳۱]} یک جایزه گرمی بدست آورد.^[۱۷]

 ۲۰۰۴–۲۰۰۷: خاموشی

نوشتار اصلی: خاموشی (آلبوم)

در سوم ژانویه ۲۰۰۴ اسپیرز رابطه ای با دوست دوران بچگی اش «جیسون آلن آلکساندر»^{[پ ۳۲]} برقرار کرد اما خیلی زود این رابطه منجر به جدایی شد.^[۱۸] پس از این جدایی بود که اسپیرز تور جدیدی با نام «در منطقه» را در سراسر جهان به نمایش در آورد.^[۱۹] در هشتم ژوئن همان سال اسپیرز در موزیک ویدیو «عصبانی کننده»^{[پ ۳۳]} از ناحیه زانو آسیب دید و بلافاصله به بیمارستان برده شد و پزشکان تشخیص دادند که غضروف زانوی وی آسیب دیده است به همین دلیل اسپیرز شش هفته از تور خود جدا شده و خانه نشین شد.^[۲۰]

در جولای ۲۰۰۴ اسپیرز پس از سه ماه آشنایی با کوین فدرلاین با وی به طور رسمی ازدواج کرد.پس از آن بریتنی نمایشی را با نام «بریتنی و کوین:هرج و مرج»^{[پ ۳۴]} را اجرا و وارد بازار کرد.^[۲۱]

پنجمین آلبوم استدیویی اسپیرز در اکتبر ۲۰۰۷ با نام «خاموشی» وارد بازار شد.این آلبوم در جدول کانادا و ایرلند مقام اول را بدست آورد و در بیلبورد ۲۰۰ آمریکا مقام دوم را بدست آورد.همچنین در جدول ده آلبوم برتر در کشور های فرانسه, مکزیک, انگلیس و استرالیا نیز حضور داشت و همین باعث شد تا اسپیرز تنها زنی باشد که پنج آلبومش در مقام های بالای جدول بین المللی قرار پیدا کرد.^[۲۲] سه و نیم میلیون نسته از آلبوم «خاموشی» در سراسر جهان به فروش رسید.پیتر رابینسون از مجله «آبزرور»^{[پ ۳۵]} در مورد این آلبوم میگوید:این آلبوم بهترین آلبوم بود که بریتنی وارد بازار کرد.افزایش موسیقی پاپ مدرن و ترکیب اون با آهنگ هایی شبیه به تیمبالند واقعا یک آلبوم زیبا را به وجود آورده است."^[۲۳] «خاموشی» برنده بهترین آلبوم سال در جوایز ام تی وی در سال ۲۰۰۸ را به دست آورد همچنین مقام پنجمین آلبوم برتر را از نظر مجله تایم بدست آورد.^[۲۴]

 ۲۰۰۸–۲۰۱۰: سيرک

نوشتار اصلی: سیرک (آلبوم)

در ششم فوریه ۲۰۰۸ اسپیرز به عنوان بازیگر مهمان در سریال آشنایی با مادر در نقش «ابی»^{[پ ۳۶]} به عنوان منشی دفتر نامزد تد موزبی بازی کرد.بازی اسپیرز در این نقش اثر مثبتی در بینندگان داشت و خیلی ها از بازی وی تجلیل کردند.^[۲۵][۲۶]

بریتنی اسپیرز در حال اجرای آهنگ «مرد چشم ناپاک»

در هفتم سپتامبر اسپیرز در مراسم ام تی وی برنده جایزه بهترین ویدیو پاپ و بهترین ویدیو سال برای آهنگ «قطعه ای از من» شد.^[۲۷] در دسامبر ۲۰۰۸ اسپیرز ششمین آلبوم استدیویی خود را با نام سیرک ^{[پ ۳۷]} وارد بازار کرد.که نمره متوسط ۶۴ رو از ۱۰۰ بهش داده شد.^[۲۸] آلبوم سیرک در کشور های کانادا, آمریکا, چک و دیگر کشور های اروپایی مقام اول را بدست آورد.^[۲۹] این آلبوم تنها در کشور آمریکا نزدیک پانصد هزار نسخه به فروش رسید ^[۳۰] و چهار میلیون نسخه در سراسر جهان به فروش رفت.^[۳۱][۳۲] اولین آهنگی که از این آلبوم معرفی شد «مرد چشم ناپاک» نام داشت که مقام اول را در بیلبورد ۱۰۰ بدست آورد و در کشور هایی بلژیک, کانادا, دانمارک, فنلاند, فرانسه, نروژ و سوئد مقام اول را بدست آورد. ^[۳۳][۳۴] اسپیرز با این آهنگ نامزد دریافت جایزه گرمی بهترین آهنگ سبک «دنس»^{[پ ۳۸]} شد که آن را دریافت نکرد. موزیک ویدئو «مرد چشم ناپاک» در ام تی وی ویدئو موزیک اواردز 2009 در سه زمینه بهترین ویدئو پاپ، بهترین ویدئو زن و ویدئو سال نامزد شد و توانست جایزه ی ویدئو سال را دریافت کند. البته بریتنی اسپیرز در این مراسم حضور نداشت. ^[۳۵] پس از مدتی در سال ۲۰۰۹ اسپیرز توری هم نام با آلبومش را در سراسر جهان اجرا کرد که نزدیک به صد و سی و یک میلیون دلار از این تور بدست آورد و این تور به عنوان پنجمین تور بزرگ سال انتخاب شد.^[۳۶]

در سال ۲۰۰۹ اسپیرز آلبومی به حالت ریمیکس با نام «مجموعه تک نفره» وارد بازار کرد که آهنگ «3» از این آلبوم مقام اول را در جدول آمریکا بدست آورد و در جدول بین المللی نیز سومین آهنگ سال انتخاب شد. ^[۳۷] چندی بعد نرم افزاری برای آی پاد به نام «این بریتنی است!»^{[پ ۳۹]} وارد بازار شد.^[۳۸] . پس مدتی اسپیرز که مدتی بود از کوین همسر سابق خود جدا شده بود با «جیسون تراویک»^{[پ ۴۰]} رابطه کوتاهی را برقرار کرد که آن هم مانند رابطه های قبلی اش موفقیت زیادی را بدست نیاورد. ^[۳۹] در سال ۲۰۱۰ اسپیرز کار طراحی لباس را آغاز کرد و چند مراسم مد نیز به اجرا در آورد.

۲۰۱۱–اکنون: زن افسونگر

نوشتار اصلی: زن افسونگر (آلبوم)

در فوریه ۲۰۱۱ اسپیرز هفتمین آلبوم استدیویی خودش با نام «زن افسونگر»^{[پ ۴۱]} رو به اتمام رساند.پروژه ای که توسط دو تهیه کننده بزرگ به نام های «دکتر لوک»^{[پ ۴۲]} و «مکس مارتین»^{[پ ۴۳]} که به گفته خود لوک تغییر عمده ای که در این آلبوم حس میشه اضافه کردن ساز های الکترونیکی بیشتری هست.^[۴۰] اولین آهنگی که از این آلبوم به بازار معرفی شد آهنگ «سو استفاده کردن علیه من»^{[پ ۴۴]} بود که مقام اول را در بیلبورد ۱۰۰ بدست آورد. این آهنگ چهارمین آهنگی از اسپیرز بود که در جدول بین الممللی در مقام اول قرار گرفت و از این حیث پس از ماریا کری در مقام دوم قرار دارد.^[۴۱] آهنگ دیگری نیز از این آلبوم با نام «تا پایان دنیا»^{[پ ۴۵]} در تاریخ چهارم مارس وارد بازار شد.در آپریل سال ۲۰۱۱ اسپیرز در یک همکاری با ریانا ریمیکسی از آهنگ «اس و ام»^{[پ ۴۶]} را اجرا کرد.این آهنگ پس از درخواست طرفداران ریانا در توئیتر مبنی بر تمایل همکاری وی با بریتنی اجرا شد.^[۴۲]

ازدواج

تصویری از بریتنی اسپیرز و پسرانش بر روی جلد مجله اله.

بریتنی اسپیرز در ابتدا رابطه ای را با خواننده معروف آمریکا جاستین تیمبرلیک در سال ۱۹۹۹ برقرار کرد اما رابطه ی این دو بیش از سه سال دوام نیاورد و در دسامبر ۲۰۰۲ رابطه ی این دو به اتمام رسید.اسپیرز به خاطر شهرتش، زندگی شخصی بیشتر مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. این موضوع بعد از ازدواج با «کوین فدرلاین»^{[پ ۴۷]} در سال ۲۰۰۴ افزایش یافت. او اولین فرزندش «شان پریستون»^{[پ ۴۸]} در سال ۲۰۰۵ و دومین فرزندش «جیدن جیمزن»^{[پ ۴۹]} در سال ۲۰۰۶ به دنیا آورد. طلاق این زوج در ماه نوامبر همان سال (۲۰۰۶) به شدت تبلیغ شد و در پی آن بر سر حضانت پسرهایشان درگیری پیدا کردند.

 میراث

ستاره بریتنی در پیاده‌روی شهرت هالیوود

بریتنی اسپیرز بعد از آغاز زندگی حرفه‌ای به سرعت به یک الگوی پاپ بین‌المللی تبدیل گشت.مجله رولینگ استون درباره وی نوشت «یکی از موفق‌ترین خوانندگان در قرن ۲۱» بریتنی در سال ۲۰۰۳ در راه روی مشاهیر هالیوود ستاره دار شد. او اسم خود را برای بیشترین فروش آلبوم(«عزیزم یک بار دیگر» با فروش ۱۳ میلیون نسخه در امریکا)در میان نوجوانان در کتاب رکوردهای گینش ثبت کرده‌است. بریتنی اسپیرز برای ۴ سال پی در پی بیشترین نام جست و جو شده در موتور جست و جوگر Yahoo بوده‌است. او نفوذ قابل توجهی در میان خوانندگان جدیدی مانند لیدی گاگا^[۴۳]، کریستینا دبارج^[۴۴], تیلور سوئیفت, پیکسی لات^[۴۵]، لیتل بوت سلنا گومز^[۴۶] و مایلی سایرس داشته‌است.^[۴۷][۴۸]

جوایز

او در جوایز mtv music video سال ۲۰۰۸ موفق شد سه جایزه اصلی یعنی بهترین خواننده زن - بهترین ویدیو پاپ سال - ویدیو سال را برای piece of me برنده شود. بریتنی در سال ۲۰۰۵ برای میوزک ویدیوی Toxic جایزه بهترین رقص Grammy Award را دریافت کرد موزیک ویدئو womanizer در MTV Video Music Awards 2009 در سه رشته ی بهترین ویدئو پاپ، بهترین ویدئو زن و ویدئو سال نامزد شد که توانست جایزه ی بهترین ویدئو پاپ سال را از آن خود کند. البته اسپیرز در آن مراسم حضور نداشت.

بیوگرافی جنیفر لوپز Jenifer Lopez

جنیفر لوپز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

جنیفر لوپز
اطلاعات هنرمند
نام اصلی	جنیفر لین لوپز
نام مستعار	جی لو
تولد	۲۴ ژوئیه ۱۹۶۹ (۴۱ سال) نیویورک
اصل/ملیت	آمریکایی
سبک‌ها	موسیقی پاپ-ریتم و بلوز
فعالیت(ها)	خواننده و بازیگر
ساز(ها)	-
نوع(های) صوت	-
مدت فعالیت	۱۹۸۷ تا کنون
وب‌گاه	JenniferLopez.com

جنیفر لین لوپز با نام مستعار جِی لو زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۹ خواننده، بازیگر، رقصنده، تهیه‌کننده موسیقی، تهیه‌کننده تلویزیونی و طراح مد پورتوریکویی تبار اهل آمریکاست. جنیفر لوپز توسط مجله اقتصادی آمریکایی فوربز عنوان ثروتمندترین بازیگر لاتین تبار اهل هالیوود را به خود اختصاص داد. جنیفر لوپز در فهرست ۱۰۰ شخص پرنفوذ و اثرگذار آمریکایی لاتین تبار، توسط مجله پیپل اِن اسپانول به عنوان نفر نخست برگزیده شد.

او تا به حال با توجه به شهرت و محبوبیتش به عنوان یک ستاره برتر هنری در آگهی‌های پولساز نظیر تبلیغ ادکلن و مدهای گوناگون شرکت کرده و سودهای هنگفتی را به دست آورده‌است. علاوه بر آن او به عنوان یک حامی حقوق بشر و همچنین در رابطه با واکسیناسیون اطفال در بیمارستان کودکان لس آنجلس فعال بوده‌است. جنیفر لوپز کار شغلی خود را به عنوان رقصنده با بازی در مجموعه طنز تلویزیونی لیوینگ کالر^[۱] آغاز کرد. پس از آن با ظهور در فیلم هیجانی و اکشن قطار پول در سال ۱۹۹۵ به سر زبان‌ها افتاد.

نخستین فیلمی که او به عنوان یک بازیگر کلیدی، ایفای نقش کرد فیلم با ژانر زندگینامه به نام سلنا بود که به سال ۱۹۹۷ ساخته شد، در این فیلم جنیفر لوپز به عنوان یک بازیگر برجسته و متمایز موفق شد جایزه آلما^[۲] را دریافت کند. فیلم خارج از دید^[۳] به سال ۱۹۹۸ فیلمی بود که او توانست دومین جایزه آلما را به خاطر نقش آفرینی در آن کسب نماید. پس از آن در فیلم‌های طنز برنامه‌ریز ازدواج^[۴] خدمتکاری در منهتن^[۵] مایلید برقصیم؟^[۶] و مادرشوهر هیولا^[۷] به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ نقش آفرینی باکرد. فیلم‌های مایلید برقصیم؟ و مادرشوهر هیولا برای جنیفر لوپز از لحاظ اقتصادی دستاوردی بزرگ محسوب می‌شدند.

در سال ۱۹۹۹ لوپز به عنوان نخستین کار، آلبوم آن دِ سیکس^[۸] را روانه بازار موسیقی کرد. که تک آهنگ برتر و مشهور «اگر تو عشق من باشی»^[۹] را در بر داشت. دومین آلبوم استودیویی جنیفر لوپز با نام J.Lo در سال ۲۰۰۱ با فروش هشت میلیون نسخه در کل دنیا، یک دستاورد بزرگ مالی برای او محسوب می‌شد. آلبوم J To Tha L-O! The Remixes نیز در سال ۲۰۰۲ دومین آلبوم پیاپی جنیفر بود که در صدر فهرست ۲۰۰ آلبوم برتر موسیقی آمریکا قرار گرفت. سومین و چهارمین آلبوم استودیویی این ستاره آمریکایی موسوم به این منم... خوب حالا^[۱۰] در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۲ و میلادی دوباره^[۱۱] در اول مارس ۲۰۰۵ ردیف شماره ۲ فهرست بیلبورد ۲۰۰ را به خود اختصاص دادند. در سال ۲۰۰۷ او نخستین آلبوم تمام اسپانیایی‌زبانش به نام آنطور که یک زن دل می‌بازد^[۱۲] را روانه بازار کرد، او همچنین در ششم اکتبر همان سال پنجمین آلبوم انگلیسی و در مجموع ششمین آلبوم خود را با نام شجاع^[۱۳] در دسترس هواداران خود قرار داد. او در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه «American Music Award for Favorite pop/rock female Artist» که مخصوص خوانندگان زن در سبک پاپ و راک بود، گردید و همچنین در سال ۲۰۰۷ جایزه «American Music Award for Favorite Latin Artist»، که مخصوص هنرمندان لاتین‌تبار می‌باشد را از آن خود کرد. با توجه به آخرین آمار، جنیفر لوپز بیشتر از ۲۵ میلیون نسخه از آلبوم‌های خود را در تمام دنیا فروخته‌است. در مسابقه تلویزیونی آمریکن آیدل که مربوط به کشف استعدادهای درخشان در زمینه تک خوانی است، جنیفر لوپز در هیئت داوران فعال می‌باشد. در کانال سی بی اس جنیفر به عنوان نخستین مهمان برنامه «گفتگو»^[۱۴] شرکت کرد.

محتویات

• ۱ کودکی و نوجوانی
• ۲ شایعه بیمه بدن
• ۳ روابط خصوصی
• ۴ فیلمها
• ۵ آلبومها
• ۶ پانویس و منابع
• ۷ منابع
• ۸ پیوند به بیرون

کودکی و نوجوانی

جنیفر لوپز متولد و بزرگ شده محله کَسل هیل در همسایگی برونکس واقع در نیویورک است. مادرش مربی مهدکودک و پدرش متخصص رایانه هر دو پورتوریکویی تبار و کاتولیک مذهب، زاده شهر پونسی در جنوب پورتوریکو می‌باشند. جنیفر لوپز دو خواهر به نام‌های لیندا و لسلی دارد که از میان آنها لیندا دارای شغل روزنامه نگاری است. او تحصیلات مقدماتی خود را در مدارس و دبیرستان کاتولیک در برونکس به پایان رساند. از ۱۹ سالگی به شکلی خودآموز به رقص و آوازخوانی پرداخت. در هنگام تحصیل در دانشگاه جنیفر در کنار رقص در باشگاه شبانه منهتن به عنوان شغل پاره‌وقت در دفترخانه‌ای مشغول به کار شد.

شایعه بیمه بدن

در سال ۱۹۹۹ نشریات انگلیسی وآمریکایی اعلام کردند که جنیفر اعضای مختلف بدن خود رادر مجموع به ارزش یک میلیارد دلار بیمه کرده‌است این نشریات مبلغ بیمه پستان او را ۲۰۰ میلیون دلار، پا و باسن ۳۰۰ میلیون دلار و مو ۵۰ میلیون دلار، اعلام کردند. لوپز این گزارش‌ها را خنده دار توصیف کرد.^[۱۵]

روابط خصوصی

در مورد روابط خصوصی جنیفر لوپز با مردان، رسانه‌ها تمرکز خاصی دارند. او تاکنون روابط نسبتا گرمی با شان کامز، کریس جود، بن افلک و مارک آنتونی داشته است. در سال ۱۹۸۴ در سن ۱۵ سالگی (دوران دبیرستان) و هنگامی که او کم کم داشت به یک ستاره تبدیل می‌‌شد، او با دیوید کروز روابط دوستانه داشت. در سال ۱۹۹۴ جنیفر لوپز پس از ۱۰ سال رابطه تنگاتنگ با دیوید کروز، به روابط دوستانه‌اش پایان داد. جنیفر لوپز در سال ۲۰۰۴ گفت:

«

دیوید کروز دوستی است که احتمالا من را بهتر از هر کس دیگری می‌شناسد.^[۱۶]^[۱۷]

»

فیلمها

• دختر کوچک من (۱۹۸۷)
• خانواده من (۱۹۹۵)
• قطار پول (۱۹۹۵)
• جک (۱۹۹۶)
• خون و شراب (۱۹۹۶)
• سلنا (۱۹۹۷)
• آناکوندا (۱۹۹۷)
• دور کامل (۱۹۹۷) (U Turn)
• خارج از دید (۱۹۹۸)
• مورچه‌ها (۱۹۹۸)
• سلول (۲۰۰۰)
• طراح مراسم ازدواج (۲۰۰۱)
• چشم‌فرشته‌ای (۲۰۰۱)
• کافی (۲۰۰۲)
• خدمتکاری در منهتن (۲۰۰۲)
• گیگلی (۲۰۰۳)
• دختر جرسی (۲۰۰۴)
• مایل هستید برقصیم؟(۲۰۰۴)
• مادرشوهر هیولا (۲۰۰۵)
• زندگی ناتمام (۲۰۰۵)
• نقشه وارونه (۲۰۱۰)

آلبومها

• On The 6 - ۱۹۹۹
• J.Lo - ۲۰۰۱
• J To Tha L-O! The Remixes - ۲۰۰۲
• This Is Me... Then - ۲۰۰۲
• Rebirth - ۲۰۰۵
• Como Ama Una Mujer - ۲۰۰۷
• Brave - ۲۰۰۷
• ۲۰۱۱ - Love

پانویس و منابع

1. ↑ Living Color
2. ↑ American Latino Media Arts Award, or ALMA Award
3. ↑ out of the sight
4. ↑ Wedding Planner
5. ↑ Maid in Manhattan
6. ↑ ?Shall We Dance
7. ↑ Monster-in-Law
8. ↑ On the 6
9. ↑ If You Had My Love
10. ↑ th‌s is me... then
11. ↑ Rebirth
12. ↑ Como Ama Una Mujer
13. ↑ Brave
14. ↑ The talk
15. ↑ Lopez: I'm no billion dollar babe وبگاه بی بی سی
16. ↑ Jennifer Lopez to record duet with husband. www.femalefirst.co.uk. بازدید در تاریخ ۳ مه ۲۰۱۱.
17. ↑ lopez still close with first love. www.contactmusic.com. بازدید در تاریخ ۳ مه ۲۰۱۱.

 

بیوگرافی Adam lambert

آدام لامبرت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

آدام لمبرت
آدام لمبرت
اطلاعات هنرمند
تولد	۲۹ ژانویه ۱۹۸۲ (سن: ۲۹ سال)
اصل/ملیت	ایالات متحده امریکا
سبک‌ها	پاپ، پاپ راک، راک
فعالیت(ها)	خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر
ساز(ها)	خوانندگی
مدت فعالیت	۲۰۰۹ - تاکنون
ناشر(ها)	RCA/۱۹ Recordings
وب‌گاه	adamofficial.Com

آدام میشل لمبرت (به انگلیسی: Adam Mitchel Lambert) (زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۸۲ در کالیفرنیا) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر آمریکایی است. او همچنین نفر دوم هشتمین فصل مسابقه آمریکن آیدل می‌باشد.

محتویات

[نهفتن]

• ۱ اوایل زندگی‌
• ۲ حرفه موسیقی
• ۳ زندگی شخصی
• ۴ آلبوم‌های استودیویی
• ۵ تور های زنده
• ۶ وب‌گاه‌های رسمی
• ۷ منبع

اوایل زندگی‌ آدام در ایندیانا پولیس ایالت ایندیانا در ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد؛ مادرش لیلا یک طراح داخلی بود و ابر لمبرت به عنوان مدیر برنامه‌ها در شرکت نواتل وایرلس کار می‌کرد. خانواده او کمی پس از تولدش از ایندیانا پولیس به سان دیگو نقل مکان کردند. او به مدرسه ابتدایی دیر کاریون رفت و در همان جا بود که برنده مسابقه ایربند شد که قصد داشت مایکل جکسون آینده را پیدا کند. لمبرت به دبیرستان MCHS رفت. در همان جا بود که در تئاتر، گروه‌های موسیقی و اغلب در گروه جاز دبیرستانش آواز می‌خواند.

لمبرت از وقتی تقریبا ده سال داشت یک بازیگر صحنه بود. در حدود دوازده سالگی در چند تئاتر بازی کرد که از مهم ترین آن‌ها می‌توان به کاپیتان هوک و پیتر پن اشاره کرد. در ۱۹ سالگی آدام امریکا را ترک کرد و برای چند ماه یک دوره بازیگری دید، در چند فیلم بازی کرد و دوباره به امریکا برگشت.

حرفه موسیقی لمبرت در فصل هشتم شوی تلویزیونی آمریکن آیدل شرکت کرد. وی در مرحله اول با رای مثبت هر چهار داور (سایمون کاول, رندی جکسون, کارا دیوگواردی, پائولا عبدل) به مرحله هالیوود راه یافت. او طی مراحل مختلف ترانه‌هایی از مایکل جکسون، کویین، مدونا، اروسمیث، آنیتا کارتر، یوتو و... خواند و در نهایت به مرحله فینال رسید ولی از کریس آلن (Kris Allen) شکست خورد و رتبه دوم را به خود اختصاص داد.

در نوامبر سال ۲۰۰۹، لمبرت اولین آلبوم استودیویی خود با نام "برای سرگرمی تو" (For Your Entertainment) را منتشر کرد. این آلبوم از نظر فروش به سومین آلبوم ماه در دسامبر ۲۰۰۹ رسید. این آلبوم در هفته اول ۱۹۸۰۰۰ نسخه فروش کرد. آلبوم For Your Entertainment شامل ۱۴ آهنگ می‌باشد که از مهم ترین آنها می‌توان به Whataya want from me ، For your entertainment ، Time for miracles و If I Had You اشاره کرد. هر چهار ترانه موزیک ویدیو نیز دارند.

در ۶ دسامبر ۲۰۱۰ لمبرت آلبوم EP خود به نام "آكوستيک لايو" (!Acoustic Live)را روانه بازار موسيقی كرد كه در واقع بازخوانی تعدادی از قطعات راک آلبوم اولش به صورت آكوستيک است. اين آلبوم از ۲۲ دسامبر تا كنون ۱۷۰۰۰ نسخه فروش كرده و در رده‌بندی ۲۰۰ آلبوم برتر بيلبورد، مقام ۱۲۶ را به دست آورد. نقدهای مثبت بسياری از اين آلبوم موجود است كه صدای خالص لمبرت بدون نويزهای اضافی ناشی از موسيقی راک را ستوده‌اند.

لمبرت اعلام كرد كه در حال ضبط آلبوم دوم خود است كه قرار است سال ۲۰۱۱ وارد بازارهای جهانی شود.

آدام لمبرت تاكنون برنده ۵ جايزه معتبر موسيقی شده است كه عبارتند از: جوايز هاليوود جوان برای هنرمند سال ۲۰۰۹، جايزه انتخاب نوجوانان برای بهترين هنرمند مرد ۲۰۰۹، جایزه" ماچ موزيك" (Much Music) برای آهنگ " از من چه مي خواهی؟" (?Whataya Want From Me)در سال ۲۰۱۰، جوايز بهترين خواننده بين‌المللی و بهترين تک‌آهنگ سال ( از من چه مي خواهي؟) از جوايز مجله مشاهير آلمان.

وی نامزد جایزه گرمی (Grammy) برای بهترين خواننده مرد پاپ در سال ۲۰۱۰ بود که موفق نشد این جایزه را دریافت کند.

زندگی شخصی آدام لمبرت یهودی است. او به معبد هنر ساندیگو می‌رفت و اغلب در مراسم مذهبی شرکت داشت.

او یک برادر کوچکتر به نام نیل دارد.

شایعاتی در مورد همجنس‌گرا بودن لمبرت بوده که خود در بعضی از مصاحبه‌هایش آن رو تایید و تکذیب کرد. در مراسم American Music Awards او هنگام خواندن آهنگ For your entertainment بوسه‌ای بر لبان یک گیتاریست مرد زد که جنجالی به پا کرد. آدام در مورد این اتفاق گفت: "سال‌هاست که زن‌ها تابوهای جنسی را کنار می‌گذارن ولی کسی بهشون کاری نداره ولی وقتی مردها این کارو میکنن همه قاط میزنن."

لمبرت در مصاحبه‌ای با مجله رولینگ استون اعلام کرده که همجنس‌گراست ولی مایل است رابطه جنسی با دختران را نیز تجربه کند.^[۱]

بیوگرافی pitbull

پیت‌بول (رپر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

پیتبول
پیتبول خواننده ی آمریکایی سبک هیپ هاپ
اطلاعات هنرمند
نام اصلی	آرماندو کریستین پرز
نام مستعار	پیتبول, مستر ورلد واید, مستر تری او فایو
تولد	۱۵ ژانویه ۱۹۸۱
اصل/ملیت	آمریکا
سبک‌ها	هیپ هاپ, لاتین
فعالیت(ها)	خواننده, ترانه سرا
مدت فعالیت	۱۹۹۷ تا کنون
نقش‌های مرتبط	لیل جان, یانگ توئین, دی جی خالد, برادران دیاز, جنیفر لوپز
وب‌گاه	وب‌گاه پیتبول

آرماندو کریستین پرز (متولد ۱۵ ژانویه ۱۹۸۱، میامی) از خوانندگان هیپ هاپ آمریکایی است.وی کار خوانندگی خود را از سال ۲۰۰۴ به طور رسمی و با بیرون دادن آلبوم میامی آغاز کرد. بیشترین معروفیت وی در سال ۲۰۰۸ و با انتشار آهنگ «من میدونم تو منو میخوای I Know You Want Me» برخوردار شد و از آنجایی که یکی از آهنگ سازان هست برای خوانندگان مختلفی از جمله کوین رادولف, تی-پین, آشر بیت ساخته است.

محتویات

• ۱ زندگی و کارهای انجام شده
• ۲ آلبوم ها
• ۳ منابع
• ۴ پیوند به بیرون

زندگی و کارهای انجام شده

پرز در کوبا متولد شد و کار خود را در کنار شاعری با نام خوزه مارتی آغاز کرد. با توجه به مشخصات ظاهری اش یعنی پوست سفید و چشمان آبی او را یک کوبایی آمریکایی میتوان نامید.وی در Miami Bass موزیک را با سبک هیپ هاپ آغاز کرد سپس در 16 سالگی رپ را در دبیرستان آغاز کرد.پس از مدتی در میامی فردی با نام لیل جان (Lil Jon ) را ملاقات کرد و همین فرد باعث و بانی این شد که پیتبول به موفقیت های بیشتری برسد.

از معروف ترین آهنگ های وی میتوان به «من میدونم تو منو میخوای I Know You Want Me» , «اونو تعطیل کن Shut It Down» , «دختر برو Go Girl», «سرویس اتاق هتل Hotel Room Service» ,«دیوانه Krazy» و «هی عزیزم Hey Baby» نام برد. پیتبول معمولا با بسیاری از خوانندگان معروف آهنگ خوانده و حتی ریمیکس هایی را درست کرده است که میتوان به «دی جی ما را عاشق کن DJ Got Us Fallin' in Love» به همراه آشر , «من اونو دوست دارم I Like It» به همراه انریکه ایگلسیاس و «روی سالن رقص On the Floor» به همراه جنیفر لوپز نام برد.

آلبوم ها

• (۲۰۰۴) M.I.A.M.I (میامی)
• (۲۰۰۶) El Marie (ال ماری )
• (۲۰۰۷) The Boatlift (باتلایف)
• (۲۰۰۹) Rebelution (شورش)
• (۲۰۱۰) Armando (آرماندو)
• (۲۰۱۱) Planet Pit (سیاره پیت)

بیوگرافی 50cent

فیفتی سنت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

فیفتی سنت
اطلاعات هنرمند
نام اصلی	کرتیس جیمز جکسون سوم
تولد	۷ ژوئن ۱۹۷۵(۱۹۷۵-06-۰۷) ‏(۳۵ سال)
اصل/ملیت	جاماییکای جنوبی - کویینز، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
سبک‌ها	هیپ هاپ، رپ گانگستری
فعالیت(ها)	خواننده، بازیگر، تهیه کنندگی، سرمایه گذاری
مدت فعالیت	۱۹۹۷-تاکنون
ناشر(ها)	جی یونیت رکوردز, شیدی رکوردز, افترمث اینترتینمنت, اینتراسکوپ رکوردز
نقش‌های مرتبط	جی یونیت، گیم، دکتر دره، امینم، شا مانی اکس ال، لوید بنکس، تونی ییو
وب‌گاه	www.50cent.com

کورتيس جيمز جکسون سوم زاده 6 ژوئيه 1975 (ميلادي) که با نام هنري فيفتي سنت شناخته مي‌شود رپر و بازيگر آمريکايي مي‌باشد.او با انتشار آلبوم هايي چون (پولدار شو يا در اين راه بمير) (2003) Get Rich or Die Tryin و (قتل عام) (2005) The Massacre به شهرت دست يافت. آلبوم Get Rich or Die Tryin از طرف RIAA (انجمن صنعت ضبط امريکا)^[۱] هشت بار به کسب مدرک پلاتينيم نايل شد (در RIAA هر پلاتينيم معادل فروش 1.000.000 نسخه در امريکا است) و اين آلبوم 15.000.000 نسخه در جهان به فروش رفت ^[۲] و همچنين آلبوم The Massacre موفق به کسب پنج مدرک پلاتينيم شد و 11.000.000 فروش جهاني داشت.
^[۳] جکسون در South Jamaica, Queens متولد شد و از سن 12 سالگي به معامله مواد مخدر روي آورد که مصادف با بحران همه گير شدن کرک در ايالات متحده در دهه 80 بود. پس از اينکه مواد مخدر را براي روي آوردن به موسيقي رپ رها کرد در حادثه اي در سال 2000 مورد اصابت 9 گلوگله قرار گرفت.^[۴] او پس از انتشار آلبوم Guess Who's Back (اگه گفتي کي اومده) (اين آلبوم هيچگاه به صورت استوديويي منتشر نشد و به عنوان يک Mixtape شناخته ميشود) مورد توجه امینم قرار گرفت و در Interscope Records (کمپاني که امینم و دکتر دره سابقا عضو آن بودند) نام نويسي کرد. با کمک امینم و دکتر دره که اولين آلبوم استوديويي او را تهيه کردند جکسون به يکي از پر فروش ترين رپرها مبدل شد. او در سال 2003 کمپاني موسيقي G-Unit را راه اندازي کرد که رپرهاي موفقي چون Young Buck, لوید بنکس و Tony Yayo در آن نام نويسي کردند. (فيفتي سنت و لوید بنکس و Tony Yayo از دوران کودکي با هم دوست بودند)
جکسون تا کنون با رپرهايي جون Ja Rule, Fat Joe, Jadakiss, Cam'ron, ریک راس و نيز دو عضو سابق G-Unit يعني Young Buck و گیم به دشمني پرداخته است. اين اختلافات دروني موجب گشته G-Unit چند عضو مهم خود را از دست دهد و در حال حاضر تنها وفاداران به اين گروه همان سه دوست صميمي يعني فيفتي سنت و لوید بنکس و Tony Yayo هستند. اگر چه مدتي پيش چند مورد در گيري لفظي بين فيفتي سنت و لوید بنکس در خرده نويسيهاي Twitter رخ داد که فيفتي سنت پاي Tony Yayo را هم به ميان کشيد. اين خود ميتواند شروعي بر پايان اين گروه پر فراز و نشيب باشد. او همچنين در فيلم هايي چون (2005) Get Rich or Die Tryin که تا حدي الهام گرفته از زندکي خود اوست و Home of the Brave (خانه شجاعان) (2006) که در آن فيفتي سنت نقش سرباز امريکايي است به تازگي از جنگ عراق بازگشته است و از عذاب وجدان ناشي از کشتن يک زن عراقي رنج ميبرد و نيز Righteous Kill (قتل عادلانه) (2008) (در اين فيلم فيفتي سنت با اسم رمز Spider در کنار Al Pacino و Robert Deniro درخشيد) حرفه بازيگري را پيگيري کرد. مجله Billboard (که به فروش محصولات موسيقي در امريکا ميپردازد) جکسون را در بين پرفروشترين هنرمندان موسيقي سالهاي 2000-2009 در رتبه 6 قرار داد. اين مجله همچنين او را در مقام چهارم به عنوان هنرمند مذکر برتر و در مقام سوم به عنوان بهترين رپر پس از امینم و Nelly برگزيد^[۵] و نيز در همين مجله به عنوان نفر اول پرفروش ترين هنرمند 2000 تا 2009 در فهرست 100 تاي برتر (Hot 100) و رپر شماره يک از سال2000 تا 2009 نام برده شد.^[۶] Billboard آلبومهاي Get Rich or Die Tryin' و The Massacre او را به ترتيب در رتبه 12 و 37 دهه اول قرن 21 قرار داد.
^[۷]

محتویات

• ۱ دشمني ها
  • ۱.۱ چگونه دزدي کنيم
  • ۱.۲ ريک راس
  • ۱.۳ ليل وين
  • ۱.۴ ديگر دشمني ها
    • ۱.۴.۱ برائت از همجنسگرايان
      • ۱.۴.۱.۱ پرز هيلتون
• ۲ منابع

دشمني ها

چگونه دزدي کنيم

فيفتي سنت درسال 2000 از آلبوم Power of the Dollar که هيچ گاه به صورت اداري منتشر نشد تک آهنگي با نام How to Rob (چگونه دزدي کنيم) را منتشر کرد که در آن به شکل توهين آميزي از دزدي کردن از رپرهاي مختلف آن زمان سخن ميگويد. در هر حال او اشاره کرده بود که در اين آهنگ قصد توهين به کسي را ندارد. Madd Rapper نيز که وي را در ضبط اين آهنگ همراهي کرد در ابتداو انتها و نيز در قسمت هاي کوروس آهنگ به توهين آميز نبودن آن تاکيد کرد. اما تعدادي از رپرها بيانات اين دو را توهين آميز خوانده و به شدت پاسخ دادند. از جمله گروه رپ Wu-Tang Clan در چند مرحله فيفتي سنت را مورد توهين و تهديد قرار دادند. که از جمله آن آهنگ Who the Fuck Is 50 Cent (فيفتي سنت کدوم خريه) بود. از جمله ديگر اين پاسخهاي شديد عبارتند از:

• جی-زی در آهنگ It's Hot:

زور بزن کاکاسياه مثل اينکه کونت بدجوري ميخاره من نزديک يه دلار مي ارزم 50 سنت چه کوفتيه

فیفتی، یانگ باک، لوید بنکس و الیویا در تایلند

• Sticky Fingaz در آهنگ Jackin' for Beats:

خدا به فيفتي واقعي¹ که اهل بروکلين بود خير بده که مدت هاست بازنشسته شده تو فقط يه دلقک تقلبي هستي که تازه پيدات شده و فقط بلدي اداي اونو در بياري
1: جکسون نام هنري خود را از "کلوین مارتین" که يک دلال مواد مخدر بود و داراي لقب فيفتي سنت بود برداشت کرده بود.

• Big Pun در آهنگ My Turn:

به رپري که فيفتي سنت باشه ميگم سرتو بدزد چون اگه پاش بيفته همه ما خوب ميدونيم که مخ لعنتيت رو با يه گلوله ميترکونم. اگه قرار باشه آهنگي بنويسم در مورد داغون کردن کونت خواهد بود و اسم اون آهنگ لعنتي اينه: "دليل داغون کردن کون لعنتيت اين بود" با همراهي توني سان شاين.
[فيفتي سنت در How to Rob بيگ پان (Big Pun) را به خاطر وزن زيادش مورد تمسخر قرار داد و اشاره کرد که اگر بيگ پان را مورد غارت قرار دهد او نخواهد توانست براي پس گرفتن پولش دنبال فيفتي بدود.]

• Kurupt در آهنگ Callin' Out Names:

رپ کردن فيفتي سنت اندازه گه نمي ارزه 50 بار که بهت اردنگي بزنم ميشي 10 سنت

• Wyclef Jean در آهنگ Low Income:

من گرسنه مي مونم و اگه فيفتي سنت بياد و از من چيزي بدزده من صدقه حسابش ميکنم

البته اين افتضاح زماني به حد کمال رسيد که فيفتي سنت در How to Rob به ماریا کری توهين کرد که سبب قرار گرفتن او در ليست سياه کمپاني هاي انتشار موسيقي امريکا شد. اين يعني فيفتي تا اطلاع ثانوي ديگر به صورت اداري حق انتشار هيچ آهنگي را در امريکا ندارد. فيفتي در How to Rob در مورد ماريا کري و همسر سابقش تامي موتولا گفت:" گوش کن من چي ميگم مرد, ماريا کري لاشي رو ميگيرم ميکنم، بخواب رو زمين جنده، ديگه حق نداري با اون مرتيکه تامي بچرخي، حالا کي ميخواد هواتو داشته باشه؟". که اين توهينات موجب شد ماريا کري از فيفتي شکايت کرده و اسم فيفتي از همه کمپاني ها خط بخورد. فيفتي سنت در How to Rob که حد اکثر چهارونيم دقيقه زمان پخش آن بود، به حدود پنجاه نفر فحاشي کرد که از اين جهت How to Rob از نوادر دنياي موسيقي محسوب ميشود.
با اين ترتيب فيفتي و پنج دوست با وفايش يعني Lloyd Banks و Tony Yayo که در کنار او رپ ميکردند و Dj Whoo Kid و Dj Kayslay که آهنگسازي ميکردند و Sha Money Xl که تهيه کننده بود، براي ضبط کارهاي جديد به کانادا سفر کنند. حاصل کار ميکس تيپي بود به نام فيفتي سنت آينده ساز است بود که علاوه بر موفقيت تجاري، به عنوان بهترين ميکس تيپ تاريخ در مجله XXL (که به موسيقي رپ و هيپ هاپ ميپردازد) ثبت گردد.

ريک راس در ندامتگاه

ريک راس

در ژانويه 2009 ریک راس دشمني را با فيفتي سنت آغاز کرد. به گفته راس فيفتي او را در مراسم BET (تلويزيون سرگرمي سياهپوستان) بد نگاه کرده است. در هر حال فيفتي به منابع خبري گفت که راس را اصلا در آنجا نديده است.^[۸] مدتي بعد در همان ماه آهنگي به اسم MAfia Music به دست راس وارد اينترنت شد و به نظر ميرسيد او در آن چندين بار به فيفتي اعلان جنگ داده است. چند روز بعد فيفتي در جواب آهنگ Officer Ricky (سرکار ريکي) را منتشر ساخت. فيفتي در اين آهنگ شديد ترين الفاظ را نه تنها در مورد خود راس بلکه به Dj Khaled که تنظيم کننده آهنگ Mafia Music (موسيقي مافيايي) بود به کار برد. از جمله توهين هايي که به راس کرد عبارتند از: " تو خوک گنده خجالت نميکشي داري مثل بچه ها با Nintendo Wii بازي ميکني... سرکار ريکي زود بيسيم بزن که پليس بياد به دادت برسه... چون تو به پليس کون ميدي ولي کاکاسياهاي من همه از دم جنايتکارن". فيفتي سنت حتي به Dj Khaled که در اين ماجرا تقريبا بي تقصير بود هم رحم نکرد و با سواستفاده از تيکه هميشگي Dj Khaled که ميگفت "We the Best" (ما بهترينيم) گفت: "آره تو بهتريني تو در ساک زدن کير بهتريني کوني تا ته گلوت بخورش و لذتشو تو سينه هات احساس کن".در هر صورت راس فرداي آن روز در برنامه Shade 45 اعلام کرد به فيفتي سنت 24 ساعت وقت ميدم تا با يه آهنگ بهتر برگرده.^[۹] البته اين آهنگ تنها جواب جکسون به راس نبود و او در ميکس تيپ The City Is Mine راس را با قطعات ديگري چون Ima Hurt You (بهت صدمه ميزنم) Shut Your Bloodcolt Mouth (دهن خونيتو ببند) و En God We Trust (ما به خدا ايمان داريم) مورد توهين قرار داد و او را تهديد به قتل در هنگام خواب کرد. جکسون پيش از رفتن به ونزوئلا در آهنگ ديگري به نام شليک اخطار به راس هشدار داد که "زندگي او را محض خنده نابود ميکند." فيفتي همچنين در کنار اين آهنگ اولين سري کارتون هاي سرکار ريکي رامنتشر ساخت. جکسون در ماه فوريه ويدئويي را در YouTube قرار داد که شامل تصويري از Tia (که مادر يکي از فرزندان راس بود) ميشد. Tia در اين ويدئو بيان کرد که "ريکي راس افسر نگهبان بوده و تمام شخصيتي که در دنياي رپ از خود ساخته تقلبي و بر اساس باج گيري است." در 5 فوريه 2009, گیم علي رغم دشمني طولاني مدتي که با فيفتي داشت با ايستگاه راديويي KUBE 93 سياتل تماس برقرار کرد و با پشتيباني از جکسون خطاب به راس اعلام کرد اوضاع راس اصلا خوب نيست و به راس پيشنهاد کرد که به او کمک کند تا از اين وضع در بيايد و در ادامه گفت ريک راس، به فکر پسرت باش مرد و اينکه فيفتي تو رو ميخوره پسر. راس در آلبوم عميق تر از رپ در آهنگ In Cold Blood (خونسرد) بار ديگر به رويارويي با جکسون برخاست و نيز ويدئويي براي اين آهنگ منتشر کرد که در آن تصوير تشييع جنازه جکسون نمايش داده ميشود. در هنگام انتشار اين اثر راس اعلام کرد که کار جکسون تمومه.^[۱۰] جکسون در مصاحبه اي گفت ريک راس مثل شخصيت آلبرت از فيلم CB4 مي مونه. تا حالا اين فيلم رو ديدين؟ اون مثل آلبرت مي مونه. وي افزود بدتر از اين نميشه، با کسي برخورد ميکنين که افسر نگهبان بوده و ميخواد در همه کارهاش از سوابق يک دلال مواد مخدر مثل Freeway Ricky Ross تقليد کنه.
تا پيش از دعواي ميان ريکي راس و فيفتي هويت واقعي راس چندان شناخته شده نبود. اما اخيرا در مورد شکايت Freeway Ricky Rossاز Rick Ross اخباري منتشر شد.Freeway Ricky Ross که از دلالان نامدار مواد مخدر ميباشد به سبب استفاده "غير قانوني" Rick Ross از لقبش ابراز نگراني کرده و در مصاحبه اي گفته است: این نهایت بی ملاحظگی یه کاکاسیاهه. سرکار ريکي با اين اسم تقلبي که براي خودش درست کرده اسم و اعتبار منو در طول سال ها خدمات در زمينه حمل و نقل و فروش مواد مخدر خدشه دار کرده!

ليل وين

پيش از شروع دعوا بين فيفتي و لیل وین متلک هايي از طرف فيفتي نثار وين شده بود. به محض پخش خبر آماده شدن آهنگي عليه فيفتي توسط وين ٬ فيفتي در 17 آگوست 2007 آهنگي با نام Part Time Lover (معشوق بي وفا) را منتشر کرد. اما ليل وين جواب او را نداد اگرچه آهنگي به نام "Louisianimal" عليه فيفتي در تاريخ 17 نوامبر 2008 به دست وين وارد اينترنت شد. فيفتي نيز در ژانويه 2009 آهنگي به نام Play This on the Radio (روي راديو پخشش کنين) که از ميکس تيپ The City Is Mine (نيويورک سيتي مال منه) بود را منتشر کرد. فيفتي در اين آهنگ حدود 2 دقيقه بدون توقف رکيک ترين کلمات را تحويل ليل وين و همکارانش داد. تقريبا 2 سال پس از شروع اين دشمني در تاريخ 14 آگوست 2009 در کمال ناباوري دعواي ميان اين دو که پيش بيني ميشد شديدتر گردد پايان يافت و اخيرا در کنسرتي مشترکا به اجراي آهنگ پرداختند.

ديگر دشمني ها

فيفتي سنت از ابتداي حرفه اش تا کنون با اشخاص بي شماري دچار اختلاف و دشمني شده است. دشمني هاي او گاه از موسيقي رپ و هيپ هاپ هم فرا تر رفته است و به اين ترتيب او به غير از رقبايش در موسيقي با اشخاص حقيقي ديگري نيز دچار تنش شده است.

برائت از همجنسگرايان

فيفتي سنت از زمان انتشار کارهاي اوليه اش همواره در برخي آثارش از عباراتي چون Faggot(کوني) Cocksucker(کير خور) که به طور غير مستقيم توهين به همجنسگرايان محسوب ميشود در مورد دشمنانش استفاده کرده که اين امر موجب بدنامي وي در ميان همجنسگرايان شده است.
فيفتي سنت در مصاحبه اي با مجله Playboy (مضامين اين مجله درمورد دگرجنسگرايي¹ است) در سال 2004 وقتي درمورد همجنسگرايي و همجنسگرايان از وي سوال شد اشاره کرد: " من هيچوقت با کوني ها سازش نميکنم چون شخصيت و افکارشون از دم کس شره. فکرشو بکنين وقتي يه مرد همجنسباز کنارتون ايستاده و يه جوري بهتون نگاه ميکنه که انگار فکر ميکنه عاشقشين چه حسي بهتون دست ميده. اما زن هاي همجنسباز نرمال به نظر ميرسن ولي کوني ها رو هيچ مدله نميشه تحمل کرد."
1: تمايلات جنسي بين زن و مرد

هیلتون بخاطر آرایشهای نامتعارف و گاه زننده مورد انتقاد قرار گرفته است.

پرز هيلتون

فيفتي سنت در اواخر سال 2010 به بهانه اي نه چندان قابل توجيه به دشمني با پرز هيلتون پرداخت. پرز هيلتون (که پسر عموي پاريس هيلتون و مدير وبلاگي شخصي است که از راه شايعه پراکني در مورد اشخاص مشهور کسب شهرت کرده است) يکي از همجنسگرايان محبوب قشر همجنسگرا و مدافع حقوق آنان در سازمان LGBT و GLAAD (سازمان هاي پشتيباني همجنسگرايان) ميباشد.
اين دعوا با انتشار عکسي توهين آميز در مورد همجنسگرايان توسط فيفتي سنت در شعبه شخصي او در Twitterاوج گرفت. اين عکس که تصوير دو مرد همجنسگرا که در حال فرار از دست جمعيتي عصباني بودند را نشان ميداد. فيفتي سنت متني به همراه اين عکس ثبت کرده بود که عبارت بود از: "پرز هيلتون به من بددهني کرد و من هم جوابشو دادم. اين عکس عروسي همجنسبازهاست. اميدوارم خوشت اومده باشه." اين اقدام فيفتي سنت آنجنان بازتابي داشت که سازمان ها و جمعيت هاي حمايت از حقوق همجنسگرايان مبادرت به تشکيل يک کمپ اينترنتي عليه فيفتي سنت کردند. آنان در کمپ اينترنتي که عليه فيفتي سنت تشکيل داده بودند اعلام کردند: "ما ميخواهيم او (فيفتي سنت) به اشتباهي که کرده پي ببرد و هر چه زودتر مراتب عذرخواهي را به جا آورد و قول دهد که ديگر چنين کاري نخواهد کرد".البته اين خود فرصتي براي همجنسگرايان بود که انتقام تمام توهيناتي که فيفتي سنت پيش از اين در آثارش به همجنسگرايان کرده بود را بگيرند. پرز هيلتون نيز پس از چند روز در جواب به فيفتي سنت در Twitter نوشت: :" نظر تو هيچ اهميتي نداره این کار تو یه توهینه." موضع گيري همجنسگرايان عليه فيفتي سنت ابتدا اينطور مينمود که او در مقابل همجنسگرايان عقب نشيني خواهد کرد. حتي شايعاتي از داخل و خارج سازمان هاي حمايت از حقوق همجنسگرايان بيانگر آن بود که فيفتي سنت عذرخواهي کرده است. اما وي نه تنها عقب نشيني و عذرخواهي نکرد بلکه خطاب به پرز هيلتون در Twitter نوشت: "نميتونم بگم متاسفم تازه قراره يه آهنگ جديد در موردت بسازم که کون خوشگلتو به رقص مياره." امکان انتشار اين آهنگ در آلبوم Black Magic (جادوي سياه) که در سال 2011 منتشر ميشود وجود دارد.

بیوگرافی Enrique

انریکه ایگلسیاس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد 

انریکه ایگلسیاس
اطلاعات هنرمند
تولد	۸ مه ۱۹۷۵، مادرید
اصل/ملیت	اسپانیایی
سبک‌ها	پاپ, لاتین, آر اند بی
فعالیت(ها)	خواننده
مدت فعالیت	۱۹۹۵ تا کنون
وب‌گاه	www.enriqueiglesias.com

انریکه میگل ایگلسیاس پریسلر (به اسپانیایی: Enrique Miguel Iglesias Preysler) خواننده/ترانه سرا در هشتم ماه مه ۱۹۷۵ در مادرید (اسپانیا) از تبار اروپایی-آسیایی چشم به جهان گشود.

پیشهٔ انریکه ایگلیساس در کمپانی مستقل فنوسویا شروع شد که به او یاری کرد تا به یکی از محبوب‌ترین هنرمندان آمریکای لاتین و بازار لاتین ایالات متحده تبدیل شود، با فروشی که بیشتر از اکثر آلبوم‌های اسپانیولی دیگر هنرمندان در آن دوره زمانی بود. پیش از سال ۲۰۰۰ او گذاری به جریان اصلی بازار انگلیسی زبان کرد و یک قرارداد منحصر به فرد را برای چند-آلبوم با شرکت یونیورسال میوزیک به مبلغ بی‌سابقهٔ ۴۸٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار امضا کرد تا بخش لاتین این شرکت آلبوم‌های اسپانیولی وی و شرکت اینتراسکپ آلبوم‌های انگلیسی او را منتشر نماید.

۵ آهنگ ایگلسیاس در جایگاه شماره یک در ردهٔ جدول بیلبورد دارد، و رکورد ارائه ۱۷ تک آهنگ شماره یک اسپانیولی را در جدول ترک‌های داغ لاتین بیلبورد را داراست. آلبوم‌های او هم اینک بیش از ۴۰ ملیون فروخته‌اند که او را پرفروش‌ترین هنرمند موسیقی اسپانیولی‌زبان در جهان می‌گرداند.

محتویات

• ۱ آغاز فعالیت
• ۲ پیشه هنری
• ۳ وضعیت شهرت
• ۴ آلبوم‌ها
• ۵ منابع

آغاز فعالیت

ایگلسیاس پسر خوانندهٔ معروف اسپانیایی خولیو ایگلسیاس و روزنامه نگار فیلیپینی، ایزابل پریسلر است. او در مادرید اسپانیا به دنیا آمد و والدین او وقتی سه ساله بود، از هم جدا شدند. پس از خبر وسیع ربوده شدن پدر بزرگ او دکتر خولیو ایگلسیاس پوگا توسط اتا باسک (که البته دو هفته بعد بدون هیچگونه صدمه‌ای پیدا شد)، او در سال 1983 در سن ۸ سالگی به میامی، فلوریدا، در ایالات متحده، نقل مکان کرد تا با پدر خود زندگی کند.با این حال پدرش به ندرت در خانه بود و او توسط دایه‌ای به نام الویرا الوارز پرورش یافت.و به مادر خود در هر تابستان سر می‌زد.

در میامی، ایگلسیاس از نعمت و تجمل فرزند یک ملیونر بودن لذت می‌برد ولی بعدها ذوق و قریحهٔ خود را برای چیزهای ساده تری توسعه داد، حقیقتی که بعدها نمای کنسرت او را با ظاهر شدن در البسهٔ ساده مانند تی شرت‌های نخی سپید و جین جلوه گر شد.

پیشه هنری

در هنگامیکه در دانشگاه میامی، مشغول به تحصیل در رشته مدیریت بازرگانی بود، تصمیم گرفت حرفهٔ موسیقی خود را دنبال کند اما فاقد سرمایه لازم برای ضبط یک نمونه نوار بود.چون خواسته بود که بلند پروازی خود را از خانواده اش پنهان نگه دارد از دایه خود، الیوارس، ۲۰۰۰$ قرض کرد. آزمایش خوانندگی او را، مدیر برنامهی آیندهٔ او، فرمن مارتی‌نز انجام داد و تحت تأثیر کار انریکه قرار گرفت. با نام مستعار «انریکه مارتی نز»، این دو ترانه نمونه او را برای شرکت‌های مختلف ضبط فرستادند. ماه‌ها بعد، ایگلسیاس قرار دادی با فونوسیوا امضا کرد و سپس به تورنتو، کانادا رفت تا نخستین آلبوم خود را در کمال گمنامی ضبط کند.

به خواست وی برای کم اهمیت کردن نسب خانوادگی وی، ایستگاه‌های رادیو او را تنها با نام انریکه معرفی نمودند.

وضعیت شهرت

او چند بار در رسانه‌ها بصورت مهمان خود را نشان داده‌است. او در برنامه تلویزیونی (تاک شو)یاپرا وینفری مهمان بوده که با غافل گیری یکی از طرفداران خود، همهٔ روز را با او گذراند. همچنین در پریمیوس یووتنود نیز حضور پیدا کرده و مهمان موسیقی آخرین پخش شوی تلویزیونی دیگو مارادونا در آرژانتین بوده‌است.

او در چندین آگهی تبلیغاتی برای عطر تامی هیلفیگر به نام True Star Man (ستارهٔ راستین مرد) ظاهر شده‌است که آن را تصدیق می‌کند در حال پخش آهنگ زمینهٔ «Ring My Bell» (زنگ م را بزن) که یکی از ترانه‌های آخرین آلبوم او می‌باشد. هم چنین در سری آخر Extreme Makeover:Home Edition (بازسازی شدید: ویرایش خانگی) با خواندن ترانه‌ای به نام «Somebody's Me» (اون یه نفر منم) باز از آخرین آلبومش حضور داشته‌است.

اخیراًٌ در کنسرت‌های یکبارهٔ خود در ایتالیا، اروگوئه و اسرائیل هم چنین در جشنی از شبکه تلویزیونی MTV در بندر مالاگا در جنوب اسپانیا همراه با پائولینا روبیو زنده خوانده‌است و سری کنسرت‌های خود را در ایالات متحده اتمام کرده‌است. «تور برای طرفداران» او شامل مجموعهٔ بسیاری از آهنگ‌های قدیمی‌تر وی و نیز ترانه‌های تازهٔ او در انگلیسی و اسپانیایی بود.

ایگلسیاس در قسمت مورخ ۷ مه ۲۰۰۷ «دوتا و نصفی مرد» (Two and a half men) با نقش یک تعمیرکار بنام«فرناندو» ظاهر شد.

نخستین تک آهنگ از آلبوم تازهٔ او Insomniac به نام « آیا می‌دونی؟ (ترانهٔ پینگ پنگ)» منتشر شده در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ اولین بار در رادیوی رایان سیکرست KIS-FM در ۱۰ آوریل ۲۰۰۷ پخش گردید. همچنین در کنسرت Live Earth ,German leg در هامبورگ در ۱۵ مه ۲۰۰۷ اجرا داشته‌است. انریکه ترانهٔ «آیامی‌دونی؟ Do You Know» و «Hero (قهرمان)» را در نوار زندهٔ سری تلویزیونی آمریکایی رقص با ستارگان (Dancing with Stars) خوانده‌است.

آلبوم‌ها

• (۱۹۹۵) Enrique Iglesias (انریکه ایگلسیاس)
• (۱۹۹۷) Vivir (زیستن)
• (۱۹۹۸) Cosas del Amor (چیزهایی از عشق)
• (۱۹۹۹) Enrique (انریکه)
• (۲۰۰۱) Escape (گریز)
• (۲۰۰۲) Quizas (شاید)
• (۲۰۰۳) Seven (۷) (هفت)
• (۲۰۰۷) Insomniac (بی خواب)
• (۲۰۰۸) Greatest Hits (بهترین عناوین)
• (۲۰۱۰) Euphoria (خوشحالی)

بیوگرافی Bon jovi

بون جووی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

 

 

بون جووی
اطلاعات هنرمند
اصل/ملیت	آمریکایی
سبک‌ها	هارد راک
مدت فعالیت	۱۹۸۳ تا کنون
ناشر(ها)	mercury records island records
اعضا
جان بون جووی, ریچی سمبورا دیوید برایان, تیکو تورس

بون جووی گروه هارد راک آمریکایی است که در سیرویل نیوجرسی مستقر می‌باشد. این گروه توسط خواننده اصلی آن که همنام اسم گروه می‌باشد هدایت می‌شود.گروه بون جووی در آغاز کار و در دهه ۸۰ میلادی محبوبیت و موفقیت بسیار زیادی کسب نمودبه طوری که در طول ۲۵ سال فعالیت ۱۲۰ میلیون نسخه آلبوم از این گروه در سطح جهانی به فروش رفته,^[۱] که ۳۶ میلیون از این تعداد در ایالات متحده به فروش رسیده.^[۲]

محتویات

• ۱ تاریخچه
• ۲ آلبوم شناسی
• ۳ پانویس‌ها
• ۴ منبع

تاریخچه

جان بون جووی

این گروه در سال ۱۹۸۳ میلادی توسط جان بون جووی به عنوان خواننده ٬ ریچی سمبورا به عنوان گیتاریست ٬ دیوید برایان به عنوان نوازنده کیبورد ٬ الک جان ساچ به عنوان بیسیت و تیکو تورس به عنوان نوازنده درام تشکیل شد. به غیر از الک جان ساچ که در سال ۱۹۹۴ گروه را ترک نمود، گروه چیدمان خود را ظرف ۲۵ سال حفظ نموده.
پس از دو البوم نیمه موفق در سالهای ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ گروه با انتشار دو البوم Slippery When Wet در سال ۱۹۸۶ و new jersey در سال ۱۹۸۸ به موفقیت بزرگی دست یافت به طوری که این دو آلبوم در مجموع فقط در ایالات متحده ۱۹ میلیون نسخه فروش کرد و گروه را به یک گروه فوق ستاره راک تبدیل نمود.این گروه به فعالیت خود در دهه ۹۰ ادامه داد و آلبوم موفق Keep the Faith را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد که موفق به دریافت جایزه double platinum شد.بون جووی در سال ۲۰۰۶ موفق به دریافت جایزه گرمی برای اجرای کانتری آهنگ Who Says You Can't Go Home به همراه جنیفر نتلس شد. همچنین برای آهنگهای Crush, Bounce، و Lost Highway نامزد دریافت جایزه گرمی شد.

آلبوم شناسی

• Bon Jovi - 1984
• 7800°Fahrenheit - 1985
• Slippery When Wet - 1986
• New Jersey - 1988
• Keep the Faith - 1992
• These Days - 1995
• Crush - 2000
• Bounce - 2002
• Have a Nice Day - 2005
• Lost Highway - 2007
• The Circle - 2009

بیوگرافی Pink Floyd

پینک فلوید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

پینک فلوید
پینک فلوید در ۱۹۶۸؛ از چپ به راست: نیک میسون، سید برت، دیوید گیلمور، راجر واترز و ریچارد رایت
اطلاعات هنرمند
اصل/ملیت	کمبریج، انگلیس
سبک‌ها	پراگرسیو راک، سایکدلیک راک، اسپیس راک^[۱]
مدت فعالیت	۱۹۶۴ — اکنون (با وقفه‌های نامعین از سال ۱۹۹۶)^[۲]^[۳]
ناشر(ها)	تاور، هاروست، کلمبیا، کپیتل
نقش‌های مرتبط	سیگما ۶
وب‌گاه	www.pinkfloyd.co.uk
اعضا
نیک میسون ریچارد رایت دیوید گیلمور
اعضای پیشین
سید برت راجر واترز باب کلوس

پینک فلوید (به انگلیسی: Pink Floyd) یکی از مشهورترین و خلاق‌ترین گروه‌های موسیقی راک انگلیسی است که از سال ۱۹۶۵ به رهبری سید برِت، نوازنده گیتار، شروع به کار کرد و در دهه ۷۰ میلادی به اوج شهرت خود رسید. دیگر اعضای گروه راجر واترز (گیتار بیس)، ریک رایت (کیبورد) و نیک میسن (درام) بودند. سید برت در سال ۱۹۶۸ به دلیل عوارض ناشی از سوءمصرف ال‌اس‌دی و ناتوانی در حضور مؤثر در اجراهای زنده (و حتی در استودیو) عملاً از گروه کنار گذاشته‌شد و دیوید گیلمور که گیتاریست توانمندی بود جایش را گرفت.

در سال ۱۹۷۳ پینک فلوید با آلبوم نیمهٔ تاریک ماه توانست خود را در ایالات متحده آمریکا نیز به فوق‌ستاره موسیقی تبدیل کند.^[۱] در سال ۱۹۸۵ راجر واتِرز که پس از سید برت نقش اصلی در آهنگسازی و سرودن شعرهای پینک فلوید را بر عهده داشت، به دلیل اختلاف با اعضای گروه از آن‌ها جدا شد.

یکی از بارزترین ویژگی‌های سبک پینک فلوید استفاده از صداهای الکترونیکی و جلوه‌های ویژه در آهنگ‌هایشان بود، و دیگری شعرهای ساده و کودکانه اما نافذ.^[۱]

محتویات

• ۱ اعضا
• ۲ تاریخچه گروه
  • ۲.۱ دوران رهبری سید برت (۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸)
• ۳ آلبوم‌ها
• ۴ پاورقی‌ها
• ۵ جستارهای وابسته
• ۶ منابع

اعضا

• سید برت: آواز، گیتار آکوستیک و الکتریک (۱۹۶۵ - ۱۹۶۸)
• راجر واترز: آواز، گیتار بیس (۱۹۶۵ - ۱۹۸۵)
• ریچارد رایت: ‍پیانو، ارگ، آواز (۱۹۶۵ - ۱۹۸۱، ۱۹۸۸ - ۲۰۰۸)
• نیک میسن: درام (۱۹۶۵ - تا کنون)
• دیوید گیلمور: آواز، گیتار لید (۱۹۶۸ - تا کنون)
• باب کلوز: گیتار لید (۱۹۶۵)

تاریخچه گروه

دوران رهبری سید برت (۱۹۶۵ تا ۱۹۶۸)

پینک فلوید از یک گروه راک قدیمی‌تر که در سال ۱۹۶۵ تشکیل شده بود، و در دوره‌های مختلف با نام‌های سیگما۶، مگادثز، آرکیتکچرال ابدبز، اسکریمینگ ابدبز، و به بیان ساده‌تر ابدبز خوانده می‌شدند، به وجود آمد. وقتی گروه از هم پاشیده شد بعضی از اعضای گروه، گیتاریست‌ها باب کلوز و راجر واترز، درامر نیک میسن و نوازندهٔ پیانو و ارگ ریچارد رایت، گروه جدیدی به نام «تی سِت» تشکیل دادند. بعد از یک دوره کوتاه که کریس دنیس خواننده گروه، رهبری گروه را به عهده داشت، سید برت به عنوان خواننده و گیتاریست به گروه پیوست و واترز بیسیست گروه شد.

وقتی اعضای گروه فهمیدند نام گروه دیگری نیز «تی سِت» می‌باشد، سید برت نام «آوای پینک فلوید» را پیشنهاد کرد که از اسم دو موزیسین بلوز پینک اندرسون و فلوید کانسل مشتق شده بود. تا مدتی پس از این، اعضای گروه برای انتخاب اسم بین «تی سِت» و «آوای پینک فلوید» مردد بودند که در نهایت «پینک فلوید» انتخاب شد.

آلبوم‌ها

سال	آلبوم	US	UK	گواهی‌نامه آرآی‌ای‌ای	گواهی‌نامه بی‌پی‌آی	گواهی‌نامه سی‌آرآی‌ای
۱۹۶۷	نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم^*[۱]	۱۳۱	۶	-	-	-
۱۹۶۸	آنتن رادیو تلسکپی پر از راز^*[۲]	-	۹	-	-	-
۱۹۶۹	موسیقی متن فیلم بیشتر^*[۳]	۱۵۳	۹	-	-	-
۱۹۶۹	اوم‌ماگومما^*[۴]‏(همچنین آلبوم زنده)	۷۴	۵	Platinum	-	-
۱۹۷۰	مادر قلب اتمی^*[۵]	۵۵	۱	Gold	-	-
۱۹۷۱	فضولی^*[۶]	۷۰	۳	۲x Platinum	-	-
۱۹۷۲	پوشیده در ابرها^*[۷]	۴۶	۶	Gold	Silver	-
۱۹۷۳	نیمهٔ تاریک ماه^*[۸]	۱	۲	۱۵x Platinum	۹x Platinum	۲x Diamond
۱۹۷۵	ای کاش این‌جا بودی^*[۹]	۱ (۲ هفته)	۱	۶x Platinum	Gold	۳x platinum
۱۹۷۷	حیوانات^*[۱۰]	۳	۲	۴x Platinum	Gold	۲x platinum
۱۹۷۹	دیوار^*[۱۱]	۱ (۱۵ هفته)	۳	۲۳x Platinum	Platinum	۲x Diamond
۱۹۸۳	آخرین ویرایش^*[۱۲]	۶	۱	۲x Platinum	Gold	-
۱۹۸۷	لغزش آنی در عقل^*[۱۳]	۳	۳	۴x Platinum	Gold	۳x platinum
۱۹۹۴	ناقوس جدایی^*[۱۴]	۱ (۴ هفته)	۱	۳x Platinum	۲x Platinum	۴x platinum

پاورقی‌ها

پینک فلوید در حال اجرای نیمهٔ تاریک ماه در الز کورت (لندن، ۱۹۷۳)

1. ^  ‎ The Piper at the Gates of Dawn
2. ^  ‎ A Saucerful of Secrets
3. ^  ‎ More
4. ^  ‎ Ummagumma
5. ^  ‎ Atom Heart Mother
6. ^  ‎ Meddle
7. ^  ‎ Obscured by Clouds
8. ^  ‎ The Dark Side of the Moon
9. ^  ‎ Wish You Were Here
10. ^  ‎ Animals
11. ^  ‎ The Wall
12. ^  ‎ The Final Cut
13. ^  ‎ The Momentary Lapse of Reason
14. ^  ‎ The Division Bell

بیوگرافی System of a down

 

سیستم آو ا داون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

گروه سیستم آو اِ داون در جشنواره داونلود.

سیستم آو اِ داون (به انگلیسی: System of a Down) (یا به طور خلاصه سیستم یا SOAD) نام گروه راک آمریکایی است. اعضای اين گروه فعاليتشان را از سال دو هزار و شش به حالت تعليق در آورده اند.

محتویات

• ۱ بیوگرافی
• ۲ نام و مشخصات اعضای گروه
  • ۲.۱ دارون ملکیان
  • ۲.۲ سرژ تنکیان
  • ۲.۳ شو اداجیان
  • ۲.۴ جان دالمایان
• ۳ آلبوم‌ها
• ۴ منابع
• ۵ پیوند به بیرون

بیوگرافی

در سال ۱۹۹۲ دارون ملکیان که به عنوان خواننده يک گروه موسيقی فعاليت ميکرد هم مدرسه ای دوران کودکیش سرژ تانکيان را در حالی که در یک گروه کیبورد می‌زد، ملاقات کرد.

اين دو تصمیم به پایه‌گذاری یک گروه راک گرفتند. ابتدا نام “SOIL” (خاک) را برای گروه انتخاب کردند. اندکی بعد دوست و هم مدرسه‌ای سابقشان، شاوو اداجیان را ملاقات کردند و با او به عنوان یکی از اعضای گروه به توافق رسیدند. البته در ابتدا شو پیشنهاد کرد که شخصاً رهبر گروه باشد ولی با وجود تمام استعدادی که در زمینهٔ نواختن گیتار بیس داشت به عنوان عضو پذیرفته شد. پس از او “اندی خاچاطوریان” نیز به عنوان درامر به گروه اضافه شد که خیلی زود به دلایلی جای خود را به “جان دالمایان” داد.

اعضای گروه ریشه‌های نژادی مشترکی دارند. سرژ و جان در لبنان به دنیا آمده‌اند، شو در ارمنستان متولد شده و دارون هم ارمنی تبار است. اصالت شرقی، ریشهٔ خاورمیانه‌ای و از هم مهم‌تر فرهنگ و موسیقی ارمنی، آشکارا در آهنگ‌های آنها نمود دارد.

در پی یک تصمیم جدی، گروه شروع به تدارک دیدن مکانی به عنوان کانون هواداران کرد و آنها خیلی زود منطقه‌ای در لوس آنجلس -جایی که اولین دموهای گروه در آنجا ساخته شد- که البته محیط مناسبی هم داشت را برای این منظور انتخاب کردند. اینجا بود که اعضای گروه احساس کردند به یک نام جدید برای گروه نیاز دارند. نامی که مناسب سبک موسیقی و راه آنها باشد. آنها نام “SYSTEM OF A DOWN” را انتخاب کردند که برگرفته از نام یکی از اشعار دارون که عنوان اصلی آن “VICTIMS OF A DOWN” است، بود. در مورد این نام باید گفت که دربارهٔ معنی و مفهوم آن بحث‌های زیادی را می‌توان مطرح کرد اما معنی کلی آن “سیستم (نظام) یک سقوط” و یا به قولی “راهی برای سقوط” است.

بزرگترین شانس گروه زمانی به آنها روی آورد که ریک رابین (Rick Rubin) -کارگردان معروف عرصهٔ موسیقی راک- به گروه پیشنهاد برگزاری کنسرتی واقع در “Viper Room”در هالیوود -زمانی که نام گروه هنوز Soil بود- را داد. رابین از طریق یک دوست به نام “Oseary” که برای کمپانی “ماوریک رکوردز” کار می‌کرد با گروه آشنا شده بود.

با تاثیری که این کنسرت روی گروه گذاشت و عامه پسند بودن دموهای گروه رابین به آنها پیشنهاد امضای قرارداد برای ضبط آلبوم توسط کمپانی “امریکن رکوردز” را داد. گروه کمی زمان خواست تا همهٔ پیشنهادها را بررسی کند. رابین تجربه طولانی در کار با گروه‌های مختلف و سابقه همکاری با جانی کش، اسلیر، رد هات چیلی پپرز و لینکین پارک را در کارنامه‌اش داشت. پس از بررسی همه موارد گروه تصمیم گرفت تا با رابین و امریکن رکوردز قرارداد ببندد.

پس از بستن قرارداد گروه روی اولین آلبوم رسمی خود که به نام خود گروه بود شروع به کار کرد. این آلبوم در سال ۱۹۹۸ ضبط شد. آلبوم خیلی زود در بین طرفداران هاردراک در سراسر جهان محبوب شد و سینگل هایی مانند «Sugar» و «Spiders» بارها در رادیو و تلویزیون به خصوص “MTV” پخش شدند. ندای محکم و بی مانند آنها دربارهٔ جامعه، سیاست و مسائل مذهبی آنها را از سایر گروه‌ها متمایز می‌کرد. این مسائل به علاوهٔ تورهای گسترده گروه در سرتاسر جهان به افزایش محبوبیت آنها انجامید.

پس از موفقیت دو سالهٔ مربوط به آلبوم اول و شرکت در تور “Ozzfest” گروه دوباره به استودیو بازگشت تا روی دومین آلبوم کار کند. رابین که دوباره به عنوان کارگردان انتخاب شده بود در مورد آلبوم دوم و گروه گفت: «آنها واقعا آماده هستند که خودشان را دوباره نشان بدهند و بهتر و بزرگ تر از قبل باشند. من فکر می کنم گروه به خاطر آلبوم اولشان خیلی مغرور شده باشند ولی الان می خواهند که رشد کنند، آهنگ‌های زیادی بنویسند و در جهت‌های مختلفی حرکت کنند.» و آنها این کار را انجام دادند. در آگوست سال ۲۰۰۱ کار ضبط Toxicity به پایان رسید و آلبوم در دسترس عموم قرار گرفت. Toxicity به خوبی نشان از اصالت گروه داشت . گروه در آن زمان کلاس بالاتری نسبت به گروه‌های دیگر داشت، آلبوم هم همینطور. گروه با اولین سینگل خود یعنی «Chop Suey!» و پخش مکرر آن از MTV نظر همه را جلب کرد. این سینگل افراد زیادی را شیفتهٔ سیستم آو ا داون کرد که تا آن زمان اصلا به گروه اهمیت نداده بودند. فروش آلبوم هم خیلی چشمگیر بود. «Aerials»، «Chop Suey!» و «Toxicity» بارها از ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی پخش شدند. این آلبوم نام سیستم آو ا داون را در بین گروه‌های بزرگ راک دنیا قرار داد.

در سال ۲۰۰۲ در میان تورهای سنگین Toxicity گروه Steal This Album را که کلکسیونی بود از آهنگ‌های ساخته شده برای Toxicity ضبط کرد. آلبوم جدید خیلی شبیه آلبوم قبلی بود. علت نام جالب آن هم این هست که چون خیلی از آلبوم قبلی کپی برداری غیر مجاز شد (به قول یکی از سایت‌ها میلیون‌ها کپی غیر مجاز از Toxicity گرفته شد)در واقع گروه از سر خشم و ناراحتی این نام را برگزید. مجلهٔ Towse Pulse مطلب جالبی در مورد سیستم به چاپ رساند که قسمتی از آن این گونه است: «آهنگ‌های گروه سرشار هستند از طغیان، سرکشی، شورش و اعتراض . موسیقی آن‌ها که ترکیبی است از هاردراک، متال، رپ، جز و ملودی‌های خاور میانه‌ای، گویای نیاز به حرکت و متحد شدن در برابر تبعیض، تعصب و بی عدالتی است.»

گروه در هفتم جولای ۲۰۰۴ کار ضبط آلبوم جدیدشان را در یک استودیوی خانگی در کالیفرنیا در هالیوود هیلز شروع کرد. اکثر اشعار آلبوم آخر را دارون سروده است. به گفتهٔ او این آلبوم برگرفته از کارهای کرفت ورک، زامبی، بیچ بویز، دارک ترون و در حقیقت تلفیقی از آنها است. سرج همچنین گفت: «ما آمادهٔ یک تغییر بودیم. ما کاری جدید رو می‌خواستیم و نیاز به پیشرفت داشتیم. ما پیش از این همواره در استودیوهای رسمی (Traditional) کارهامون رو ضبط می‌کردیم، اما این یک حرکت خوب بود. این جا مکان بزرگیه، جائی سر سبز با زمین‌هائی زیبا که میشه هر کاری در اون جا انجام داد. ما از با هم بودن و موزیکی که می سازیم لذت می بریم.»

آلبوم آخر گروه شامل تأثیرات شگفت انگیزی بود. آهنگ‌های جدید سرشار از تفسیرهای اجتماعی، عشق، یادآوری گذشته، ارتباط خویشاوندی، سیاست، تجربیات عجیب و مسائل عاطفی بودند. کار انتشار این مجموعه بر عهدهٔ امریکن رکوردز بود. دارون در رابطه با مجموعهٔ آخر گفته: «وقتی ما شروع به ضبط کردیم کاملا تمرکز داشتیم تا هر آهنگ به بهترین حالتی که می تونه باشه ساخته بشه و هر ترک نمرهٔ هزار در صد رو بگیره! مجموعه‌ای شامل دو آلبوم هیچ وقت به ذهن ما نرسیده بود. ما به تمام آهنگ‌هامون نگاه کردیم و می خواستیم تا چهارده تا از بهترین‌ها رو برای یک آلبوم انتخاب کنیم. اما متوجه شدیم که آهنگ‌های خیلی خوبی داریم که همگی با هم مرتبط‌اند و میتونن دو آلبوم رو تشکیل بدن . ما این عقیده رو دنبال نکردیم بلکه این عقیده به سراغ ما اومد.»

تصمیم برای ساخت آلبومی با دو سی دی (Hypnotize/Mezmerize) این اجازه را به هواداران گروه داد تا با آلبوم اول قبل از به بازار آمدن آلبوم دوم زندگی کنند. ریک رابین و دارون تهیه‌کنندگی آلبوم جدید را برعهده داشتند. مهندسی صدای این کار هم بر عهدهٔ جانی پولانسکی بود. از آهنگ‌های شاخص این دو آلبوم می‌توان به «Kill Rock N Roll» ،«B.Y.O.B.» ،«Lost in hollywood» ،«Question» ،«Radio Video» و «Hypnotize» اشاره کرد.

پس از انتشار دو آلبوم آخر اعضای گروه اعلام کردند که تصمیم دارند به مدت دو سال از همهٔ حاشیه‌ها دور باشند و استراحت کنند. دارون و سرژ هم در حال حاضر با گروه‌های شخصی‌شان کار می‌کنند. اما این گروه در 29 نوامبر 2010 اعلام کرده است که در ژوئن 2011 کنسرت هایی در اروپا برگزار خواهد کرد که می تواند زمینه بازگشت گروه باشد.

نام و مشخصات اعضای گروه

دارون ملکیان

• نام کامل : Daron V. Malakian
• تاریخ تولد : ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۷۵(۱۹۷۵-07-۱۸) ‏(۳۵ سال)
• محل تولد : هالیوود، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
• محل زندگی : گلندل، کالیفرنیا
• قد : ۱۷۱ سانتی متر
• وضعیت تاهل : مجرد
• ملیت : آمریکایی (ایرانی الاصل)
• حرفه : گیتاریست، آهنگ ساز، شاعر، خواننده (سیستم آو ا داون)

پدر او نقاش و مادر او استاد مجسمه سازی در یکی از کالج‌های عراق بوده است. مدتی در عراق زندگی می‌کرده و به گفتهٔ خودش بستگانی در ایران و عراق دارد. اشق مجسمه‌ها و فرش‌های ایرانی است. گروه شخصی او “Scars on Broadway” نام دارد. دارون چهار بار به عنوان بهترین گیتاریست سال انتخاب شده و اکنون در ردهٔ سی‌ام بهترین گیتاریست‌های تاریخ قرار دارد. دارون در سن دوازده سالگی شروع به نواختن گیتار می‌کند و پس از یک سال و نیم آموختن این ساز را به پایان می‌رساند.

سرژ تنکیان

• نام کامل: Serj Tankian
• تاریخ تولد: ۲۱ اوت ۱۹۶۷(۱۹۶۷-08-۲۱) ‏(۴۳ سال)
• محل تولد: بیروت، لبنان
• محل زندگی: لس آنجلس، کالیفرنیا
• قد: ۱۸۵ سانتی متر
• وضعیت تاهل: مجرد
• ملیت: آمریکایی (ارمنی الاصل) – نیوزلندی
• حرفه: خواننده، شاعر، آهنگ ساز، نوازنده کیبورد (سیستم آو ا داون)، فعال اجتماعی

کارهای خارج از گروه او شامل مارکتینگ و فعالیت در زمینهٔ فناوری اطلاعات هستند . سرژ که گیاهخوار است ابتدا یک کمپانی سخت‌افزاری داشته است. همچنین یک کمپانی به نام “Serjical Strike Records” دارد . گفته می‌شود که سرژ مدتی هم در ایران بوده است

شو اداجیان

نام کامل: Shavarsh S. Odadjian

• تاریخ تولد: ۲۲ آوریل ۱۹۷۴(۱۹۷۴-04-۲۲) ‏(۳۷ سال)
• محل تولد: ایروان، ارمنستان
• محل زندگی: لس آنجلس، کالیفرنیا
• قد: ۱۸۲ سانتی متر
• وضعیت تاهل: مجرد
• ملیت: آمریکایی (ارمنی الاصل)
• حرفه: بیسیست (سیستم آو ا داون)، دی جی، کارگردان موزیک ویدئو

او به بانک داری مشغول است و همان طور که اشاره شد دی جی نیز هست. مدتی از کودکیش را در ایتالیا گذرانده است. در سنین جوانی خیلی به اسکیت بورد علاقه داشته است. او در یک دوره از کودکی نزد مادربزرگش زندگی می‌کرده است. به خاطر استعدادی که در زمینهٔ دیسک جوکرینگ (دی جی) دارد به او لقب “Dj Tactic” را داده‌اند. بازیگر مورد علاقه‌اش “کریستوفر واکن” است. او موزیک ویدئوهای Aerials ، Toxicity ، Question و Hypnotize را هم کارگردانی کرده است. گروه شخصی او “ACHOZEN” نام دارد.

جان دالمایان

• نام کامل: John H. Dolmayan
• تاریخ تولد: ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۳(۱۹۷۳-07-۱۵) ‏(۳۷ سال)
• محل تولد: بیروت، لبنان
• محل زندگی: لاس وگاس
• قد: ۱۷۶ سانتی متر
• وضعیت تاهل: مجرد
• ملیت: آمریکایی (ارمنی الاصل)
• حرفه: درامر (سیستم آو ا داون)

او در خارج از گروه به عنوان کارمند در یک ایستگاه گازرسانی مشغول به فعالیت است. وقتی پنج ساله بوده (در دوران جنگ داخلی) یک شب به علت ترس به اتاق پدر و مادرش می‌رود و از آن‌ها درخواست می‌کند که آن شب را در اتاق آنها بخوابد. پدر و مادرش قبول می‌کنند و کمی بعد یک گلوله از پنجرهٔ اتاقش به داخل اتاق شلیک می‌شود و به تختخوابش (جایی که می بایست او آنجا باشد) اصابت می‌کند. پس از آن ماجرا آن‌ها به تورنتو مهاجرت می‌کنند. پدرش نوازندهٔ ساکسفون و درامر بوده است که جان درامز را از پدرش یاد گرفته است. جان اکثرا قیافه‌ای عصبانی دارد و با طرز لباس پوشیدن منحصر به فردش معمولاً شبیه اعضای مافیا است! گفته می‌شود سرج بارها از او خواسته که در کنسرت‌ها لبخند به لب داشته باشه ولی جان اخم و عصبانیت خودش را ناشی از تمرکز مورد نیاز برای درام زدن عنوان کرده است. جان یک بار توسط مجلهٔ DRUM!”" به عنوان بهترین درامر سال انتخاب شده است. او که مجموعه‌ای شامل پنج و نیم میلیون کمیک دارد، در نوامبر ۲۰۰۷ یک کمپانی اینترنتی کتاب کمیک به نام “Torpedocomics” ایجاد کرد.

Tu byłem

آلبوم‌ها

• System of a Down - 1998
• Toxicity - 2001
• Steal This Album! - 2002
• Mezmerize - 2005
• Hypnotize - 2005