بیوگرافی
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۰/۰۲/۱۷ ساعت 16:26 توسط Milad
|
بیوگرافی Evanescence
اونسنس EVANESCENCE
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 | |
|---|---|
 | |
| اطلاعات هنرمند | |
| اصل/ملیت | لیتل راک، آرکنسا، ایالات متحده |
| سبکها | آلترناتیو راک |
| مدت فعالیت | ۱۹۹۸-تاکنون |
| ناشر(ها) | ویند-آپ |
| وبگاه | evanescence.com |
| اعضای پیشین | |
| ویل بوید راکی گری دیوید هاجز جان لهکامپت بن مودی | |
اوَنسنس (به انگلیسی: Evanescence) به معنی محو شدن تدریجی، یک گروه راک آمریکایی است که در سال ۱۹۹۵ توسط امی لی خواننده و پیانیست، و بن مودی گیتاریست در آرکنسا تشکیل شد.[۱]
محتویات[نهفتن] |
تاریخچه گروه
اونسنس نام گروه راک امریکایی است که از شهر لیتل راک از ایالت آرکنسای امریکا در سال ۱۹۹۵ با خواننده و پیانیست به نام امی لی و گیتاریستی به نام بن مودی شروع به کار کرد. پس از تهیه آلبومهای خصوصی، گروه اولین آلبوم تمام با نام fallen یا سقوط کرده درکمپانی wind records در سال ۲۰۰۳ تدارک دید. این آلبوم بیش از ۱۵ میلیون نسخه در سطح جهانی فروش کرد و باعث بردن ۲ جایزه Amrican grammy برای این گروه شد. یک سال بعد، گروه اولین آلبوم زنده خود با نام «هر جا جز خانه» یا هرجایی به جز خانه که بیش از یک میلیون نسخه فروش در سطح جهان را تدارک دید.
در سال ۲۰۰۶ گروه دومین آلبوم ضبط شده در استودیو را با نام the open door یا در باز را ساخت که بیش از ۵ میلیون نسخه در کل جهان فروش داشت. ساختمان گروه چندین بار تغییر کرد و شروع آن با دیوید هوگس بود که در سال ۲۰۰۲ گروه را ترک کرد، مدیر برنامه گروه و شاعر گروه بن مودی در سال ۲۰۰۳ گروه را ترک کرد در وسط تور، باسیست گروه ویل بوید در ۲۰۰۶ به دنبال گیتاریست گروه جان لکامپ و در امر گروه راکی گری در سال ۲۰۰۷. با این ۲ تغییر آخر گروه به یک گروه موقت تبدیل شد با این حال آنها در برنامههای اجرای تور شرکت میکردند. در تاریخ ژوئن ۲۰۰۹ در وبسایت گروه نوید سومین آلبوم گروه در نیمه دوم سال ۲۰۱۰ داده شد. اما انتشار آلبوم سوم به تعویق افتاد و قرار است در سال ۲۰۱۱ منتشر شود.
اعضا
اعضای فعلی
- امی لی: خواننده اصلی، پیانو، کیبورد (۱۹۹۸ تاکنون)
- تری بالسامو: گیتار (۱۶ نوامبر ۲۰۰۳ تاکنون)
- تیم مککورد: گیتار بیس (۱۰ اوت ۲۰۰۶ تاکنون)
- ویل هانت : درامز (17 می 2007 تا کنون)
اعضای پیشین
- ویل بوید: گیتار بیس (ژوئن ۲۰۰۳ تا ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۶)
- راکی گری: درامز (۲۰۰۲ تا ۴ مه ۲۰۰۷)
- دیوید هاجز: کیبورد، پیانو، صداهای پسزمینه (۱۹۹۹ تا ۱۹ دسامبر ۲۰۰۲)
- ویل هانت: درامز (عضو مهمان؛ ۱۷ مه ۲۰۰۷ تا ۹ دسامبر ۲۰۰۷)
- جان لهکامپت: گیتار، خواننده دوم در بعضی اجراهای زنده "Bring Me To Life"(۲۰۰۲ تا ۴ مه ۲۰۰۷)
- تروی مکلاوهورن: گیتار (عضو مهمان؛ ۱۷ مه ۲۰۰۷ - ۹ دسامبر ۲۰۰۷)
- بن مودی: لیدگیتار (۱۹۹۸ - ۲۲ اکتبر ۲۰۰۳)
آلبومها
- Evanescence EP (دسامبر ۱۹۹۸)
- Sound Asleep EP (اوت ۱۹۹۹)
- Origin (نوامبر ۲۰۰۰)
- Mystary EP (ژانویه ۲۰۰۳)
- Fallen (مارس ۲۰۰۳)
- Anywhere but Home (نوامبر ۲۰۰۴)
- The Open Door (اکتبر ۲۰۰۶)
تکآهنگها
- Bring Me To Life
- Going Under
- My Immortal
- Everybody's Fool
- Missing
- Call Me When You're Sober
- Lithium
- Sweet Sacrifice
- Good Enough
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۰/۰۲/۱۹ ساعت 10:22 توسط Milad
|
بیوگرافی MANGA
این هفته میخوام یکی از گروه راک ترکیه رو بهتون معرفی کنم از لینکین پارکم کم نداره بیوگرافی این گروه واستون میزارم هفته بعدشم آهنگاشونو راستی بچه واسه وبلاگ نظرم بزارین بد نیستا 
مانگا (MANGA)
برای دیگر کاربردها، مانگا (ابهامزدایی) را ببینید.
| مانگا | |
|---|---|
 | |
| اطلاعات هنرمند | |
| اصل/ملیت | ترکیه |
| سبکها | آلترنیتیو راک |
| مدت فعالیت | از 2001 تاکنون |
| وبگاه | سایت رسمی گروه مانگا |
مانگا (maNga) یک گروه نومتال ترک است. این گروه در مسابقات موزیک ۲۰۰۹ MTV بعنوان بهترین گروه اروپا برگزیده شد و در مسابقات یوروویژن ۲۰۱۰ نیز به نمایندگی از ترکیه شرکت خواهد نمود.
محتویات |
تاریخچه
تاریخچه تشکیل گروه مانگا به اواخر سال ۲۰۰۱ و به زمانی برمیگردد که " یاغمور ساری گول"، ملقب به " یا م یام" از گروهی که با آن همکاری داشت جدا شده و اقدام به تشکیل گروه جدیدی نمود. در این گروه جدید "یام یام"، "راک" را با "موزیک الکترونیک" و "رپ" تلفیق نموده و از نزدیکترین دوست دانشگاهی خود " Orçun Şekerusta" نوازنده گیتار باس برای همکاری در گروه دعوت نمود. اعضای بعدی گروه را " Özgür Can Öney" (طبل)، " اِفه یئلماز" (Turntable) و "فرمان آک گول" (وکالیست) تشکیل دادند. این گروه، " نیو متال" و " هارد کور" را بعنوان سبک موسیقی خود انتخاب کردند.
اعضا
فرمان آک گول
اولین آشنایی " فرمان آک گول"، با موسیقی، در ۱۰ – ۹ سالگی و از پیانوی ساده کوچکی شروع شد که خانواده برایش تهیه کرده بود. فرمان که در سال ۱۹۷۹ در آنکارا دیده به جهان گشود تحصیلات خود را در سال ۱۹۹۸ در دانشکده معماری دانشگاه غازی این شهر آغاز نموده و در همین ایام بود که با اولین گروههای موسیقی آشنا شده و با آنها به همکاری پرداخت. فرمان که ابتدا بعنوان دی جِیِ " ترن تیبل" وارد گروه "Virgin Pulp" شده بود، بعدها شروع به تک خوانی در گروه نموده و سپس نیز به همکاری با گروه " ۷۰lik" که نوازندگان طبلی چون " Colik " و " Özgür Can Öney" در آن فعالیت داشتند پرداخت. پس از چندین سال همکاری با گروه " ۷۰lik"، به گروه " Seven" که " جم بختیار " نیز گیتاریست آن بود پیوست و سپس چندین سال از دنیای موسیقی دوری گزید. و این مقدمه ای بود تا " فرمان" در سال ۲۰۰۱ بنا به دعوت " Özgür" به گروه جدیدا لتاسیس مانگا که هنوز سولیستی نداشت، بپیوندد.
یاغمور ساری گول
یاغمور در سال ۱۹۷۹ در شهر آنتالیا بدنیا آمدو وی که از دوران تحصیلات ابتدایی آغاز به فراگیری موسیقی نمود، علاوه بر گیتار به یادگیری" پیانو" و " ویولون" نیز پرداخت. یاغمور معروف به " یام یام" تحصیلات موسیقی خود را بترتیب در کنسرواتوآر دانشگاه " حاجت تپه" در رشته پیانو، دوره پیش دانشگاهی آموزش ویولون در دانشگاه بیلکنت، و در رشته گیتار دبیرستان هنرهای زیبای آناتولی در آنکارا ادامه داده و سپس نیز وارد دانشکده آموزش موسیقی دانشگاه غازی آنکارا در رشته گیتار گردید. یاغمور تا سال ۲۰۰۱ به همکاری با گروههای " Laterna" و " ۸/٦" پرداخته و در اواخر سال ۲۰۰۱ همراه با " اورچون شکر اوستا" دوست هم دانشگاهی اش اقدام به تشکیل گروه مانگا نموده و بعدها بین سالهای ۲۰۰٦ الی ۲۰۰۸ زمانی که آلبوم " Şehr -i- Hüzün" گروه در مرحله ضبط بود، دستیاری تهیه کنندگی آلبوم را نیز به عهده گرفت.
جم بختیار
و اما " جم بختیار" متولد سال ۱۹۷۹ در شهر "دنیزلی " است. اولین گامهای وی در راه تبدیل به یک گیتاریست حرفه ای در سال سوم ابتدایی و با هدیه گیتاری از سوی خانواده بعنوان هدیه کارنامه، برداشته شد. " جم " یکسال پس از فارغ التحصیلی از کنسرواتوآر شهرداری دنیزلی و دبیرستان آناتولی دنیزلی، تحصیلات خود را در دانشگاه بیلکنت آنکارا ادامه داده پس از ۳ سال وقفه در موسیقی در گروه " Seven" که " فرمان " نیز وکالیست آن بود، به نوازندگی " باس" پرداخت. " جم " پس از جدا شدنِ " اورچون شکراوستا" نوازنده " باس گیتارِ" مانگا، به این گروه پیوست.
ازگور جان اونِی
"ازگور" نوازنده طبلِ مانگا در سال ۱۹۸۰ در آنکارا متولد شده و در دوره تحصیلات متوسطه تحت تعلیم " Gürcan Konanç" به نواختن طبل پرداخت. ازگور که فعالیتهای هنری خود را ضمن همکاری با گروههای آماتور در جشنهای دبیرستانی آغاز نمود، موزیک حرفه ای را نیز همزمان با تحصیل در رشته علوم فضایی دانشکده فنی دانشگاه آنکارا، با تاسیس گروه " ۷۰lik" و اجرای برنامه در اماکن تفریحی و جشنها و برگزاری کنسرتها، پیش برد. در این میان با پیوستن به گروه " Deli Gömleği" ۲ آلبوم "Demo" ضبط کرده و در فستیوالهای متعددی هنرنمایی کرده و همچنین در زمینه ساخت موزیک رقص برای برخی گروههای تئاتر نیز فعالیت نشان داد. آخرین توقفگاه هنری " ازگور" در حال حاضر گروه معروف مانگا است.
افه ییلماز
و اما زمانیکه صحبت از " Turntable" در گروه مانگا میشود، باید از " افه یئلماز " سخن گفت. "افه" در سال ۱۹۷۹ در آنکارا متولد شده و پس از تحصیل در دبیرستان " کوکسال توپتان" و دبیرستان چانکایا، در دانشگاه " South Florida" به تحصیل در رشته کامپیوتر پرداخت. وی پس از برگشت به ترکیه نیز وارد رشته مدیریت دانشگاه آناتولی گردید. " افه " که با نواختن طبل به دنیای موسیقی وارد شده بود، سالهاست که بعنوان DJ در کنار ِ" turntable"ِ مانگا، با مهارت خود، مکمل موزیک این گروه شده است.
جوایز گروه مانگا
سال ۲۰۰۲:
- مقام دوم در مسابقه "Sing your Song"
-یاغمور ساری گول در سال ۲۰۰۲ شایسته دریافت جایزه بهترین موزیسین گردید
سال ۲۰۰٥ :
-دریافت جایزه" POPSAV"
-انتخاب بعنوان بهترین گروه راک
-انتخاب بعنوان داشتن بهترین ویدئو
-جایزه پروانه طلایی روزنامه حریت
- چهار بار انتخاب بعنوان بهترین موزیک سال
سال ۲۰۰٦:
-جایزه صفحه طلایی برای ارائه پرفروشترین آلبوم سال
-انتخاب بعنوان بهترین گروه از سوی مجله" Our Future"
-انتخاب بعنوان بهترین گروه از سوی" Jetix TV"
-دریافت جایزه اسکار "بیاض Show" بخاطر بهترین اجرا
-دریافت جایزه فرهنگی هنری "کمال سونال" بعنوان بهترین گروه سال
-دریافت جایزه "POPSAV "بعنوان بهترین گروه راک و گروه آلترناتیو و دریافت جایزه
-بهترین "کلیپ" بخاطر ترانه " بیر کادن چیزجکسین"
سال ۲۰۰۷:
-انتخاب از سوی رادیو " بغاز ایچی" بعنوان ارائه بهترین کلیپ انیمیشن برای ترانه " یالان"
-انتخاب برای بهترین گروه و بهترین کلیپ بخاطر ترانه " بیر کادن چیزجکسین" از سوی "کانال ترک"
-جایزه بهترین گروه از سوی دانشگاه فنی ییلدز
سال ۲۰۰۹ :
انتخاب بعنوان بهترین گروه هنرمند ترک از سوی کانال تلویزیونی" MTV"
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۰/۰۲/۱۸ ساعت 8:59 توسط Milad
|
بیوگرافی Green Day
گرین دی
از ویکیپدیا
| Green Day (گرین دی) | |
|---|---|
 | |
| اطلاعات هنرمند | |
| اصل/ملیت | ایالات متحده، کالیفرنیا |
| سبکها | راک، پانک راک |
| مدت فعالیت | ۱۹۸۷ - تاکنون |
| وبگاه | Greenday.com |
| اعضا | |
| بیلی جو آرمسترانگ (Billie Joe Armstrong) تره کول (Tre Cool) مایک درنت (Mike Dirnt) | |
گرین دی (به انگلیسی: Green Day) از گروههای بزرگ سبک موسیقی پانک راک است.
مبدا این گروه در سال ۱۹۸۷ و ایالت کالیفرنیا است. رهبر گروه بیلی جو آرمسترانگ می باشد.
این گروه اولین بار با آهنگ When I Come Around در آمریکا و صحنه موسیقی راک مطرح گشت. آلبوم 21st Century Breakdown در سال ۲۰۰۹ نیز چهارمین جایزه گرمی را نصیب این گروه آمریکایی کرد.[۱]
محتویات[نهفتن] |
تاریخچه گروه
تاسیس گروه: ۱۹۸۷–۱۹۹۳
بیلی جو آرمسترانگ(گیتاریست و آوازخوان) و مایک درنت(Mike Dirnt)، دوستان دوران کودکی، ابتدا گروهی با نام Sweet Children را در رودئو کالیفرنیا تشکیل دادند. چندی بعد با یک شرکت محلی به نام Lookout قرارداد امضا کردند. آنها نام گروه را به Green Day تغییر داده و در سال ۱۹۸۹ نخستین آلبوم غیررسمی شان به نام "۱۰۰۰ ساعت" را بیرون دادند. سال بعد آلبوم 1,039Smoothed Out Slappy Hours را ارائه دادند. کمی بعد، سوبرانت(درامر گروه) جایش را به درامر دیگری به نام Tre Cool داد.
دومین آلبوم رسمی گرین دی به نام Kerplunk در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. موفقیت زیرزمینی این آلبوم باعث شد که گروه از طرف ناشران موسیقی معتبر پیشنهاد همکاری دریافت کند. آنها سرانجام با شرکت Reprise Recordقرارداد بستند.
نخستین موفقیت: ۱۹۹۴–۱۹۹۶
نخستین آلبوم پرفروش و موفق گروه Dookie نام دارد که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. آهنگ Basket Case از این آلبوم ۵ هفته شماره یک جدول مدرن راک آمریکا بود.
در تابستان ۱۹۹۴ گروه در جشنواره ووداستاک حضور یافت و این به افزایش فروش آلبوم Dookie کمک کرد.
When I Come Around آهنگ دیگری بود که این بار به مدت ۷ هفته شماره یک جدول مدرن راک شد. فروش Dookieدر دنیا از مرز ۱۵ ملیون کپی فراتر رفت. همچنین این آلبوم جایزه گرمی سال ۹۴ را به عنوان بهترین آلبوم آلترناتیو به خود اختصاص داد.
پاییز ۱۹۹۵ آلبوم Insomniac آمد. آهنگ J.A.R از این آلبوم شماره یک مدرن راک شد که موسیقی فیلم Angus هم بود. Insomniac شماره ۲ جدول آلبومها شد و ۲ ملیون کپی آن تا بهار ۱۹۹۶ فروش رفت. اگرچه این آلبوم موفقیت بزرگ Dookie را نداشت ولی از طرف منتقدان موسیقی با تحسین رو به رو شد. در بهار ۱۹۹۶ آنها تور کنسرت اروپاییشان را به دلیل خستگی لغو کردند.
سقوط از محبوبیت: ۱۹۹۷–۲۰۰۲
بعد از یک سال استراحت، گرین دی در سال ۱۹۹۷ آلبوم Nimrod را عرضه کرد. این آلبوم در جایگاه دهم جداول موسیقی جای گرفت. یکی از ترانههای موفق این آلبوم Good Riddance ,Time of Your Life نام دارد که جایزه MTV بهترین موزیک ویدیوی سال موسیقی راک را از آن خود کرد.
در سال ۲۰۰۰ آلبوم Warning منتشر شد. نگاه منتقدان به این آلبوم بسیار متفاوت بود. مجله تخصصی رولینگ استون با دادن امتیاز ۳ از ۵، انتقادیترین دیدگاه را نسبت به این آلبوم داشت. بعد از انتشار این آلبوم، بعضی از منتقدان موسیقی به این نتیجه رسیدند که گرین دی به دوران سقوط از محبوبیت خود نزدیک شده است.
American Idiot و موفقیت دوباره گروه: ۲۰۰۳–۲۰۰۶
در ۲۰۰۴ آلبوم (ابله امریکایی) American Idiot بیرون آمد؛ یک آلبوم اپرایی راک که بعد از مدتها گروه را در جداول موسیقی شماره یک کرد. آلبوم American Idiot جایزه گرمی بهترین آلبوم راک را برد. در سال ۲۰۰۶ هم، گرین دی جایزه گرمی بهترین ضبط سال را برای آهنگ Boulevard of Broken Dreams از آن خود کرد.
اغلب مخاطبین عنوان آلبوم(ابله امریکایی) را اشاره به سکنات و وجنات رئیس جمهور وقت امریکا جورج بوش میدانستند ولی خود آرمسترانگ در مصاحبه ای آلبومش را "داستان شخصی مثال می زند که از شهری کوچک به یک کلان شهر می آید و خود را مواجه با جاذبهها و موقعیتهای غیرقابل پیش بینی مییابد. چنین شخصیتی در واقع خیلی شبیه کاراکتر فیلمهای فرانک کاپرا ست و یا شاید یادآور شخصیت فیلم فارست گامپ است."
بعداز آلبوم American Idiot، گرین دی دو تک آهنگ موفق ارائه داد؛ یکی اجرای مجدد آهنگ مرحوم جان لنون با نام working class hero بود که به وقایع دارفور سودان اشاره دارد و دیگری اجرای مشترکی با گروه معروف U2 است با عنوان The Saints Are Coming که درباره کمک داوطلبانه سربازان بازگشته از عراق به حادثه دیدگان طوفان کاترینا می باشد.
آلبوم 21st Century Breakdown و بازگشت به صحنه: ۲۰۰۷–تاکنون
آلبوم 21st Century Breakdown در ماه مه ۲۰۰۹ منتشر شد. این آلبوم توسط منتقدان موسیقی با دریافت میانگین امتیازاتی بین ۴ و ۵ از ۵ مورد تحسین قرار گرفت.
21st Century Breakdown در جداول موسیقی ۱۴ کشور شماره یک شد و تا کنون موفقترین آلبوم گرین دی می باشد.
تور جهانی 21st Century Breakdown از ۳ ژولای ۲۰۰۹ تا ۲۹ اکتبر ۲۰۱۰ در نقاط مختلف اروپا، امریکا، آسیا و استرالیا برگزار شد.
اعضای گروه گرین دی
- بیلی جو آرمسترانگ (Billie Joe Armstrong) ...خواننده اصلی، گیتاریست
- مایک درنت (Mike Dirnt) ...گیتاریست بیس، خواننده پس زمینه
- تره کول (Tre Cool) ...درامر، خواننده پس زمینه
آلبومهای استودیویی
- 39Smooth ۱۹۹۰
- Kerplunk ۱۹۹۲
- Dookie ۱۹۹۴
- Insomniac ۱۹۹۵
- Nimrod ۱۹۹۷
- Warning ۲۰۰۰
- American Idiot ۲۰۰۴
- 21st Century Breakdown ۲۰۰۹
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۹۰/۰۲/۱۷ ساعت 20:34 توسط Milad
|
بیوگرافی Metallica
متالیکا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| متالیکا | |
|---|---|
 | |
| اطلاعات هنرمند | |
| اصل/ملیت | لسآنجلس، کالیفرنیا، آمریکا |
| سبکها | هوی متال ترش متال |
| مدت فعالیت | ۱۹۸۱ - تاکنون |
| ناشر(ها) | Elektra, Vertigo, Megaforce |
| وبگاه | http://www.metallica.com |
| اعضا | |
| جیمز هتفیلد لارس اولریش کرک همت رابرت تروهیو | |
متالیکا (به انگلیسی: Metallica) یک گروه موسیقی هوی متال آمریکایی است که در سال ۱۹۸۱ در شهر لس آنجلس فعالیت خود را آغاز کرد و سپس در سال ۱۹۸۳ اولین آلبومشان با نام «همه رو بکش» منتشر شد.
محتویات[نهفتن] |
پیشینه
در ۲۸ اکتبر سال ۱۹۸۱ لارس اولریش نوازنده درام به جیمز هتفیلد نوازنده گیتار و خواننده پیشنهادی میکند که جیمز نمیتواند آن را رد کند: «من برای گروهم، بر روی آلبوم جدید اسلیگل جایی برای یک آهنگ دارم».
حقیقت این است که لارس تا آن زمان گروهی نداشت ولی آن روز، هنگامی که جیمز به او پیوست این گروه دیگر شکل گرفته بود. آن دو اولین آهنگ را با یک دستگاه ارزان قیمت ضبط کردند درحالیکه جیمز وظیفه خواندن و نواختن گیتار ریتم و بیس را به عهده گرفت، لارس نواختن درام را به عهده گرفت و به تنظیمات موسیقی کمک کرد و نقش گرداننده را داشت. سرانجام ران مک گاورنی برای نواختن گیتار بیس به گروه پیوست و دیو ماستین وظیفه نواختن گیتار را اتخاذ کرد. گروه اسم خودمانی متالیکا به معنی «یورش متال جوان» را انتخاب کرد و شروع به اجرای برنامه در شهر لس آنجلس کرد و در گشایش کنسرت گروههایی چون ساکسون قطعاتی اجرا میکرد. آنها سرانجام دمویی تمام عیار به نام «نبود زندگی تا چرم» را ضبط کردند. این دمو در داخل و خارج توسط لارس و دوستان خرید و فروشکننده نوارهای متالش پخش شد. «نبود زندگی تا چرم» توجه جمعیت زیرزمینی متال را برانگیخت و گروه علاقهمندانی خصوصا در سانفرانسیسکو و نیویورک پیدا کرد. سپس دو برنامه در سانفرانسیسکو اجرا کردند و گروه تماشاچیان آنجا را از تماشاچیان «آنجایند که دیده شوند» در لس آنجلس، دوستانهتر یافت. آنجا همچنین توجه گروه خوب و آیندهدار تروما خصوصا نوازنده گیتار بیس آنها یعنی کلیف برتون را جلب کردند. سرانجام متالیکا به شمال ایالت نقل مکان کرد و کلیف به گروه پیوست.
در نیویورک یک نسخه از «نبود زندگی تا چرم» به صفحهفروشی جان زازولا که به درستی بهشت متال نام داشت راه یافت. زازولا به سرعت متالیکا را استخدام کرد تا به شرق بیایند و چند برنامه اجرا و یک آلبوم ضبط کنند. گروه به نیویورک رفت، تنها برای اینکه به اطلاع گرداننده و تولیدکننده خود برسانند که: «نوازنده گیتار لید ما باید برود». رادی مارک ویتاکر گیتاریست گروهی را در سانفرانسیسکو پیشنهاد کرد و در اول آوریل ۱۹۸۳ کرک همت به متالیکا پیوست. آلبوم اول متالیکا «همهشان را بُکُش» در اواخر ۱۹۸۳ انتشار یافت.
بهدنبال انتشار «همهشان را بکش» گروه به اجرای کنسرت در شهرهای مختلف پرداخت. در سال ۱۹۸۴ آلبوم دوم با نام «بر آذرخش بران» ضبط و منتشر شد. این آلبوم درحالیکه لحن معترضانه «همهشان را بکش» را حفظ کرده بود، هم از لحاظ موسیقی و هم از لحاظ مفاهیم شعری از آلبوم اول پختهٔتر بود. قابل توجهترین آهنگ از میان ۸ ترانه «بر آذرخش بران»، ترانه چهارم بود، یعنی «رنگ باختن بهسوی سیاهی». این آهنگ که الهام گرفته از دزدی وسایل گروه در اوایل همان سال در بستون بود، به شکل نسبتاً ژرفی به موضوع شکست و ناکامی میپردازد. ترانههای دیگر از «سفینه عشق اچپی» و فیلم «ده فرمان» الهام گرفته شدهاند. گروه قرار داد دیگری با موسسه بزاگ مدیریت «کیو-پرایم» و درست بعد از آن با شرکت معروف ضبط الکترا بست.
در سال ۱۹۸۶ آلبوم سوم متالیکا «استاد خیمهشببازی»انتشار یافت و گروه بههمراه آزی آزبورن به اجرای تور پرداخت. متالیکا به بلندیهای تازه میرسید. آلبوم جدید به رتبه ۲۹ دستیافت و از حضور ۷۲ هفتهای در جدول پرفروشهای آمریکا لذت برد. هنگامی که بازوی جیمز در ورزش اسکیت بورد شکست، گروه با افت کوچکی مواجه شد. جان مارشال تا بهبودی جیمز به گروه پیوست. با تور آزی کل گروه به اروپا رفت و تدارک سفری مخاطرهانگیز به خاور دور را دید. همه امیدوار بودند جیمز بتواند وظیفه خود را در نواختن گیتار به عهده گیرد ولی در اولین برنامه اروپایی مارشال بهجای جیمز گیتار نواخت و جیمز در ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۶ برای انجام وظایف خود دوباره به گروه پیوست. این آخرین باری بود که گروه با کلیف برنامه اجرا کرد. صبح روز بعد اتوبوس حامل اعضای گروه به طور غیرقابل کنترلی سُر خورد و واژگون شد. در این حادثه کلیف برتون کشته شد. کلیف علاوه بر نوازندگی بیس، برای گروه مثل معلم و مربی نیز بود. او فرزانگی موسیقیایی و نگرش «خودت باش» را در اختیار گروه میگذاشت..
جیسون نیوستد از میان ۴۵ درخواستکننده برای عضویت در متالیکا انتخاب شد. علت این انتخاب تواناییهای او و داشتن عادتهای مشابه با گروه بود. تصمیم بر این گرفته شد که مجدداً به حال و هوای تور باز گردند تا هم نوازندهٔ بیس جدید را با امور آشنا کنند هم سرپوشی بر غم از دست دادن کلیف بگذارند. گروه به بهانه معرفی جیسون صفحهای از کلیه آهنگهای ضبطشده منتشر کرد. صفحه با نام «بازدیدی دوباره-دوباره از روزهای گاراژ» منتشر شد که به نظر دنبالهٔ «بازدیدی دوباره از روزهای گاراژ» است که در سال ۱۹۸۴ بهصورت «طرف دوم» منتشر شده بود.
وقتی جیسون جای ثابتی در گروه بهدستآورد، برای ضبط آلبوم چهارم خود «… و عدالت برای همه» آماده شد. «… و عدالت برای همه» که در اوت ۱۹۸۸ منتشر شد، در ردهبندی پرفروشهای آمریکا به رتبه ۶ دست یافت و نامزد جایزه «گرمی» برای بهترین گروه «متال/هارد راک» شد. گروه دوباره به اجرای تورهای گستردهای در کشورهای مختلف پرداخت. دو ترانهٔ آلبوم «عدالت» بهطور مستقل در آمریکا منتشر شد و گروه برای ترانهٔ «تک مانده» جراتِ ساختِ اولین ترانهٔ ویدیویی را به خود داد و سرانجام برای اجرای مستقل «تک مانده» به جایزه گرمی دست یافت.
در سال ۱۹۹۱ گروه آلبومی با نام خود، با عنوان «آلبوم سیاه» را منتشر کرد. این آلبوم که با تولیدکنندگی باب راک منتشر شد نسبت به آلبومهای قبلی کاری تازه بود. آهنگها کوتاهتر و نواها پُرتر، عمیقتر و با یکنواختی کمتر بودند.
«آلبوم سیاه» فورا در نقاط مختلف جهان رتبه اول را کسب کرد و هفتهها در صدر ماند. چندین ترانه از این آلبوم بهطور مستقل یا ترانه ویدیویی منتشر شد. این آلبوم موفقترین آلبوم متالیکا تا به امروز است. گروه جایزههای متعددی از جمله یک گِرَمی برای خود آلبوم و چندین جایزه «ام-تیوی» و «جایزه موسیقی آمریکا» را به خود اختصاص داد. گروه تورهای بسیاری گذاشت، به تنهایی در توری موسوم به «شامگاهی با متالیکا»، با گروه گانز ان روزز و یا در فستیوالهای متعدد به اجرای برنامه پرداخت. متالیکا آلبوم سیاه و همچنین ترانههای دیگر را به میان مردم برد.
ینج سال طول کشید که آلبوم بعدی متالیکا منتشر شد. آلبومی با نام «لود» که طولانیترین آلبوم متالیکا تا آن زمان بود. این آلبوم شامل ۱۴ آهنگ بود و تمامی ظرفیت موجود بر روی سیدی را پر کرد. این آلبوم و نیز آلبوم بعدی «ریلود» که در سال ۹۷ منتشر شد، تولیدکنندگان مشترک داشتند و هر دو آلبوم با هم نوشته و تقریباً همزمان ضبط شد و ادامهدهنده راهی بود که با «آلبوم سیاه» آغاز شد. از لحاظ موسیقی پر محتوا و کوبنده، ترانهها رها، قدرتمند و التقاطی بودند، منصفانه نیست اگر بگوییم متالیکا تغییر زیادی کرد؛ چراکه گروه همان گروهی است که «همهشان را بکش» و «…و عدالت برای همه» را ضبط کرده ولی دوقلوهای لود، متالیکایی را نشان میدهد که دوران «فقط نگرش، فقط سرعت» را پشت سر گذاشته و به نگرش «خودت باش» بازگشتهاست.
با به پایان رسیدن تورهای پی در پی «لود» و «ریلود» و احتمالاً پایان این مرحله از متالیکا کاملاً طبیعی است که گروه تا حدی دروننگر شود. درحالیکه آلبومهای لود از لحاظ شعر بخش قابل توجهی از آنچه را که در درون ماست، به شکلی عاطفی و ناخداگاه منتشر میکرد، اما زمان آن میرسید که به درون آنچه که این گروه را ساخته بود نگریسته شود.
هیچ بازتابی بهتر از تاثیراتش، متالیکا را، متالیکا نمیسازد. مانند ۱۹۸۱ که آغاز به کار کردند و ۱۹۸۴ با «بازدید دوباره از گاراژ» و «بازدیدی دوباره-دوباره از گاراژ » در ۱۹۸۷، گروه به گاراژ بازگشت؛ متالیکا همواره گروه گاراژی بوده و هست. خواه در زیرزمین کرک یا رستوران جیسون یا در دخمه لارس و خواه بر روی صحنه و مقابل ۵۰۰۰۰ تماشاچی، متالیکا همیشه همان ترانه یا ردیف را مینوازد که جایی در کنار جاده مینوازد، که جایی در کنار جاده، آنها را یاری کرده بود.
گروه تا به حال دو پروژه «گاراژی» به صورت «طرف دوم» منتشر کرده و در حقیقت پروژههای «روزهای گاراژ» چنان قابل جمعآوری و کمیاب شدهاند که نسخه نه چندان خوب آنها با قیمتهای سرسامآور به فروش میرسد. گروه ۱۱ ترانه جدید را انتخاب کرده و سومین پروژه «گاراژی» خود را باز هم با همراهی باب راک ضبط کرد. آلبوم به درستی «گاراژ الحاقی» نام گرفت چرا که تمام ترانههای گاراژی قبلی را همراه با ۱۱ ترانهٔ جدید در خود داشت.
متالیکا بههمراهی ارکستر «اِس اَند اِم» در سال ۱۹۹۹ آلبوم زنده سانفرانسیسکو را به رهبری مایکل کیمن منتشر کرد. آلبوم به سرعت در مکان دوم جدولها جای گرفت. ترانه «ناپدید میشوم» که برای موسیقی فیلم «ماموریت غیر ممکن ۲» نوشته شده بود یکی از ترانههای این آلبوم است.
در سال ۲۰۰۰ گروه سایت «نپستر» (یک سرویس فایل اشتراکی اینترنتی را که به اعضا اجازه میداد از کامپیترهای یکدیگر موسیقی دانلود کنند)، به علت نقض قانون حق تاًلیف به دادگاه کشاند. اما چندی بعد شکایت خود را پس گرفت – شاید بیشتر بهخاطر تاثیر بدی که بر جای گذاشته بود.
در ژانویه سال ۲۰۰۱ جیسون نیوستد اعلام کرد که از گروه کنارهگیری کردهاست و در آوریل همان سال، هتفیلد ESPN است. درست بعد از شرکت در جوایز آلریک و همت به استودیو رفتند تا کار بر آلبوم بعدی را آغاز کنند و هتفیلد مسئولیت گیتار بیس را به عهده گرفت. اما در اول آگوست تمامی برنامههای ضبط و دیگر برنامههای گروه قطع شد و جیمز هتفیلد برای ترک اعتیاد خود به الکل، به مرکز ترک اعتیاد مراجعه کرد.
پس از بهبودی جیمز هتفیلد، «باب راک» جای خالی «نیوستد» را در جلسههای ضبط آلبوم پر میکند و درنتیجه گروه پس از ۳ سال آلبوم جدید خود را به بازار عرضه کرد. اسم آلبوم «خشم مقدس» میباشد که دارای نقدهای دوگانه بوده و آلبومی قابل بحث است. این آلبوم از ۱۱ ترانه تشکیل شدهاست و برای اولین بار در تاریخ هنری متالیکا دارای گیتار سولو نمیباشد.در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۰۳ رابرت تروهیو رسما به عنوان نوازنده گیتار بیس جدید متالیکا معرفی میشود و به همراه گروه در تور دیوانهوار عصبانی از دنیا آغاز به کار میکند.
در سال ۲۰۰۸ و پس از ۵ سال متالیکا آلبوم آهنربای مرگ را با تهیهکنندهٔ جدیدشان ریک روبین منتشر کرد که اولین آلبوم آنها است که بههمراه «رابرت تریجیلو» ضبط میشود و پنجمین آلبوم که در صدر جدول پرفروشترینها قرار میگیرد، که این خود رکوردی به حساب می آید. متالیکا با این آلبوم بازگشت به ریشه خود یعنی ترش متال کردهاست و با آهنگهای طولانی و سولوهای خشن و ریتم تند به موسیقی سالهای دهه ۸۰ میلادی خود برگشتهاست. در سال ۲۰۰۹ متالیکا رسما وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد و پس از آن در تور کنسرت تبلیغاتی آلبوم جدیدشان به نام تور مغناطیسگر دنیا (World Magnetic Tour) شرکت کردند.
اعضا
فعلی
- لارس اولریش: درام (۱۹۸۱ - تا کنون)
- جیمز هتفیلد: آواز، گیتار ریتم (۱۹۸۱ - تا کنون)
- کرک همت: گیتار لید (۱۹۸۳ - تا کنون)
- رابرت تروجیلو: گیتار بیس (۲۰۰۳ - تا کنون)
قبلی
- دیو ماستین: گیتار لید (۱۹۸۲ - ۱۹۸۳)
- کلیف برتون: گیتار بیس (۱۹۸۲ - ۱۹۸۶)
- جیسون نوستد: گیتار بیس (۱۹۸۶ - ۲۰۰۱)
- لوید گرنت: گیتار لید (۱۹۸۱)
- ران مکگاونی:گیتار بیس (۱۹۸۲)
خط زمان
آلبومها
آلبومهای استودیوای
- ۱۹۸۳ - Kill 'Em All
- ۱۹۸۴ - Ride The Lighting
- ۱۹۸۶ - Master of Puppets (استاد خیمهشببازی)
- ۱۹۸۸ - And Justice For All...
- ۱۹۹۱ - (Metallica (Black Album
- ۱۹۹۶ - Load
- ۱۹۹۷ - ReLoad
- ۲۰۰۳ - St. Anger
- ۲۰۰۸ - Death Magnetic (آهنربای مرگ)
دیگر آلبومها
- ۱۹۸۷ - The $۵٫۹۸ E.P.: Garage Days Re-Revisited
- ۱۹۹۳ - Live Shit: Binge & Purge
- ۲۰۰۴ - Some Kind of Monster
- New Demo - ۲۰۰۸
جستارهای وابسته
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۰/۰۲/۱۵ ساعت 12:2 توسط Milad
|
سلام میکنم به تمام بازدیدکنندگان سایت!